43. bölüm

8K 564 197
                                        

Ahu ve benim şaşkınlığım ile geçen yarım saate rağmen devam ediyordu. Ne o halasının o aileyle görüştüğünü düşünüyordu ne de ben Asrının Esine evlilik teklifi yaptığının şokunu atlatamamıştık.

Feride hanım dikkat çekmemek için odadan çıkmıştı, bu kadın Ahunun halasıysa soyadı neden farklı? Kendimi bu kadar yorgun hissetmeseydim bu sorumun cevabını arardım ama o aile ile zaman harcamak istemiyordum.

"O soysuz sana evlenme mu tekluf ettu?" Burda o soysuzun iki tane kardeşi var. Ben onun kardeşi falan değilim, kadın haklı soysuzlar. "Evet," konunun tekrar ona dönmesinden pek memnun gibi değildi. "Sen ne dedun?" Yeşil gözleri he dediyse onu parçalıyıp camdan atacak gibi bakıyordu. "Bakarız dedim." Zümrüt hanım az önce bana gelin dediğinde yaptığı gibi bacağına bir tane yapıştırdı. Bir diğeri i vuracakken Ahu konuştu. "Bence Esin hanım dalga geçiyor, abime bakarız dese abim yarın gelir isterdi."

Bu defa Zümrüt hanımın bakışları öfkenin haricinde şevkatle Ahuya döndü. "He deden olacak herufta ikusuni birdan vururdi!" Ahu dedesi olarak Baran beyden bahsettiklerini bilmediği için bariz bir saflıkla konuştu. "Korkmanıza gerek yok, dedem hapiste. Kızınıza zarar veremez." Zümrüt hanımın gözleri bu defa hüzünle doldu. "Zarar verduğu yetmuş." Kısık bir sesle konuşması ve sol gözünden damlayan bir damla yaş bunu gösteriyordu. Ahu onları tanımıyordu bile...

Oda bir süre o sessizlikle kaldı, Boran amcam hala gelmemişti. 1 saatten fazla olmuştu odanın sessizliği ve o hala yoktu. Nerde bu adam? "Ben artık gidebilir miyim?" Gene Ahu konuşmuştu burada hiç rahat değildi Boran amcamdan gerçekten korkuyordu. Emre yarım saat önce odaya gelmişti ve ondan da rahatsız oluyordu. "Giderken halana uğra ve beni burdan çıkartmasını söyle üç yüz kişi beni mi beklicez?" Onu biraz rahatlatmak için konuşsamda bu konuda ciddiydim. Ağrım bile yok ben neden burdayım? "Bence ben giderken Ilgazı kapının önünden alıyım yoksa Emre bey onu dövecek."

Evet bir de Ilgaz diye bir sorunumuz vardı. Söylemek istediği şeyler varmış, çok önemliymiş, konuşmalıymışız. Emre olmasa muhtemelen Ilgazı odaya alır kendi sözümü çiğnerdim çünkü oldukça gerçekçi konuşuyordu. Emre onunla görüşmeyeceğimi çok nazik bir dille anlatmıştı! "Dayı!" Emre'nin bir anda sınırlı çıkan sesiyle ona döndüm. Sanırım Ahunun ona bey demesinden hoşlanmıyordu. "Emre bey değil. Ben senin dayınım, dayı demek istemiyorsan da Emre de."

Ahudan önce Zümrüt hanım ona cevabını verdi. "De siktur git bok kafali sana mu soracagdu?" Bu kadın kesinlikle favorim. "He ana bana soracak, sana nene demeduğunda görecem ben senu." Evet bu ikili hatta üçlü Esini yok saymak asla olmaz her saniye kavga etme potansiyali üçlüydü. "İstaduğuni der, sağa mı soracak?" Bence de Zümrüt hanım. "Peki ben gidebilir miyim artık?" Çekingen kişiliğine uymayan bir ailenin torunuydu, Ahu onlarla kalsaydı muhtemelen onlara benzerdi. "Eve gidince bana bu halanı anlat, seni bekliyorum." Elimle öpücük yapıp ona gönderdim o da odadan kaçtı. Evet evet gerçek anlamda kaçtı.

"Emre de git amcanu bul, neredadur 2 saattir?" Emre annesine bakıp konuşucakken kapı çalındı ve hemen ardından içeri biri girdi. Hepimiz Boran amcamı beklerken gelenlerin Caner ve Agah olduğunu gördüm. Caneri görmek sandığımız kadar kolay değildi. Onu görmek bana onu son gördüğüm günü, ailemi bulduğum günü hatırlattı. Attığı her bir mesaj gözümün önüne geldi sanki. O da biliyordu, onun kardeşi olmadığımı, boşu boşuna işkence çektiğimi biliyordu. Ve sustu.

O bana doğru yaklaşırken Agah annesi ile sarılıyordu. Bunu istemiyordum, istediğim şey Caner veya Canerin varlığı değildi. Konuşamadığım bir ayda dahi beni arayıp sormamış bir telefon dahi etmemişti. "Abi kimseyle temas halinde olmaması gerekiyor." Emre sanki bunu anlamış gibi ortaya gerçeklikten doğan bir yalan attı. Gerçekten çok fazla kişiyle temasta bulunmamam gerekiyordu. Odanın bu kadar kalabalıkta olmaması gerekiyordu. "Geçmiş olsun," bunu söyleyen Canerin aksine Agahtı. "Sağ ol." Abi demedim ona, herkes Melise yaptıklarından bahsediyordu. Ne yaptı bilmiyorum ama Melis istesem de istemesem de ablamdı ve ona zarar veren bir insana abi demiyecektim.

AHSEN İZEM KARASOY (gerçek ailem)Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin