Dromen over de buitenlucht

8 1 3

Ze kon dromen over wat ze wilde
krijgen kon ze nooit
geen gelukkige jeugd gehad
steeds zand in haar ogen gestrooid


Dromen was het enige dat ze kon
ook al lag ze stil in bed
tien jaar geleden toen haar leven begon
maar wie had haar hier op de wereld gezet


Dromen over een mooie dag
een pretpark om naartoe te gaan
zou brengen op haar gezicht, een mooie lach
in plaats van elke dag die tranen


Niemand gaf iets om dit meisje klein
op haar kamer zit ze al tien jaar alleen
ze mag nooit eens buiten zijn
heeft niemand om zich heen


Ze droomde over een ander leven
het enige wat ze kon was fantaseren
over ouders die haar liefde geven
over mensen die haar iets willen leren


Opgesloten op haar kamer klein
witte muren was het enige dat ze zag
nog nooit buiten geweest
steeds moeten dromen van een heldere dag



© Raissa Derous

10 juli 2015

www.raissa-schrijven.webnode.be

N-U PEL

Mijn gedichtenboekLees dit verhaal GRATIS!