Vechten tegen automutilatie

6 1 1

Ze heeft het moeilijk dit moment

te vechten tegen een drang

omdat niemand haar graag kent

en ze naar endorfine verlangt


Jaren niet meer toegegeven

toch weet ze dat het rust brengt in haar hoofd

na vijf jaar weigert ze toe te geven

al weet ze dat haar gedachten worden verdoofd


Pijn om wat er is gebeurd

snijden is wat ze wil

toch moet ze blijven vechten

maar daarvoor geeft ze af en toe een gil


Ze kijkt naar een mes

het ligt voor haar neus, al enkele uren

Van zichzelf mag ze niet toegeven

maar hoelang zal dat nog duren


Ze moet sterk zijn

denken aan leuke dingen

dan kan ze minder voelen, haar pijn

in het verleden zijn er ook mooie herinneringen


Automutilatie is niet raar

er zijn er velen met dat probleem

dat is echt wel zwaar

als je op een dag een mes in je handen neemt


© Raissa

6 juli 2015

www.raissa-schrijven.webnode.be

Mijn gedichtenboekLees dit verhaal GRATIS!