deniz

''1''

SELAAAM

gece uyumadan önce kurguladığım sahneleri kitaba çevirmeye geldim OEJFOĞPISHFGOISHRGĞOHO

tam karıştırılma sahnesinden başlayacağım arkadaşlar yoksa çok karışır ve sıkıcı olurr.

hastanedeyizzzzz.

-------------------------------------------------------------------------------------------

Ne? nasıl olabilirdi? bunca yılım yalan mıydı? ya ailemin bana olan o güzel tavırları? hepsi mi? nasıl kucaklayabilir babam o kızı?

en son doktorun karıştırıldığımızı kesin olarak söyledikten sonra annemin ecrin denen kızı göğsüne çekip sarıldığını gördüm 

"o bizim kızımız mehmet. bir anne yavrusunu nerede görse tanır ben hissediyorum. deniz'de hissettiklerimden çok daha farklı ve güzel şeyler hissediyorum"

diyordu annem babama. babamın yüzünde uzun zamandır görmediğim bir gülümseme vardı. meğer ne kadar da samimi olabiliyormuş isterse.

ecrin ne yapacağını şaşırmış dona kalmıştı resmen. gözleri dolu doluydu. aynı şekilde eski anne ve babasınında gözleri dolu doluydu yanlarında iki çocuk vardı biri benimle aynı boylarda biri ise benden biraz daha uzundu. işin garip yanı uzun olan çocukla çok benziyorduk şuan da bu odada bana bakan tek kişiydi bakışlarında ne neşe vardı ne hüzün. diğer çocuk ise çok sinirliydi ecrini annemin ellerinde çekip sarıldı gözlerinden ateş çıkıyordu adeta anneme bakarken.

daha fazla katlanamadım bu görüntüye. sessizce çıktım odadan zaten kimse fark etmemişti. kapıyı kapatır kapatmaz koştum. olabildiğince koştum. kendimi açık havaya atar atmaz nefeslendim biraz. bir bank gördüm biraz uzaktaydı oturdum beklemeye başladım. bekledim bekledim. beynimdeki düşünceleri bile anlayamıyordum çok ses vardı kafamda.

kafamı ellerimin arasına alıp yere bakmaya başladım. belki on dakika geçti belki beş. daha sonra yanımda bir hareketlilik hissettim.

baktığımda bana benzeyen çocuktu. sigara çıkardı bir tane ve içmeye başladı ben ona bakarken.

'efe ben ikizin'

'deniz' 

ve evet ikiz olduğumuzu tahmin etmiştim. bu yüzden çok şaşırmadım.

'ister misin' bana bir dal sigara uzattı.

'astımım var'

dediğimde geri çekti. aptal mı bu çocuk yanımda da içerse rahatsız olacağımı bilmiyor mu.

'yanlız ha içtim ha sen yanımda içiyorsun ne farkı var?'

'sigara içmek için dışarı çıktım senin için söndüremem.'

'Allah Allah'

'niye bu kadar önemsiyorsun ki aileni? onlar yüzünden göz yaşı akıtacak kadar.'

buruk bir tebessüm ettim o anda. 'benim ailemle özellikle annemle aram çok iyiydi. asla beklemezdim onlardan bu davranışları. biraz hayal kırıklığı galiba.'

gözlerimden yaşlar akarken on dönerek cevap verdim. 

biraz kırılmamıştım. çok kırılmıştım. hatta çoktan daha fazlaydı. tarif edemeyeceğim kadar kötüydü. içimde savaş vardı. içim cayır cayır yanıyordu. 

'bu yüzden kimseye güvenmeyi sevmiyorum' gibi bişeler söyleyerek geveledi ağzında. daha sonra devam etti.

'ecrini çok severler benim ailem. özellikle abilerim çok düşkündür ona. yani demek istediğim affedersin ama ailem seni bok gibi karşılayabilir. neyse hadi gidelim arabada bekliyorlarmış.'