MİHRİMAH/ Yarı Texting

BÖLÜM:45 TATİL

Ssseeelllaaaammmm

Arslan'ın son iltifatından beri yüzümde aptal bir sırıtış vardı. Doğru kadın olduğumu düşünüyordu. Ben de doğru adam olduğunu düşünüyordum tabi. O gece yani dün Arslan da kalmıştım. Bugün ise son sınavıma girecektim. Son sınav ise tarihti. Sınavdan yüksek alacağımdan emin olduğum için fazla çalışmadım. Zaten her şey beynimdeydi. Şu an Azra'ya konuyu anlatıyordum. Ama hanımefendi tarih konularının bile dedikodusunu yapıyordu!

"Tabi korkuyorlar yaklaşmıyorlar bize sonra da antlaşma imzalayalım diyorlar!" Dedi. Ders edebiyattı. Artık Azra yüzünden ağlayacak raddeye gelmiştim. Parmaklarım ile burun kemerimi sıktım.

"Azra sanane adamlardan!" Dedim. Arslan'ın bakışları arada buraya kayıyordu. Benim de sinirli olduğumu fark ediyordu.

"Ya korkaklar işte! Yalan mı?" Dedi kollarını birbirine sararak.

"Tamam! Korkaklar, sadece dinle beni tamam mı? Yoksa anlatmayı bırakacağım." Azra anında rahat pozisyondan hazır ola geçti. Ona anlatmaya devam ettim. Konu anlatmam bitince ona bir sınav kağıdı verdim.

"Bunu yapıp iyi not alırsın gerçeğinden de alırsın." Kafasını sallayıp kağıdı aldı. Ben de yapacak işim olmadığı için bakışlarımı öğretmenler masasına döndürdüm. Önünde açtığı bilgisiyar vardı. Bir şeyler yazıyordu. Üstünde ise krem rengi bir gömlek vardı. Gömlek üstünü sarmıştı. Kollarını dirseklerine kadar katlamıştı ve kolunu masaya yasladığı için kol kasları belirginleşmişti. Bilgisiyara bakan yüzünde bir gülümseme oluştu. Yeşil hareleride parlıyordu. Gülümseyerek elleri klavyede hareket etti. Kime gülüp yazıyordu bu herif?

Bana.

Telefonum titreyince elime aldım.

Lavinia: Bakışların ile yedin beni.

Defne: Yarım saat önce de aynısını sen yapıyordun.

Lavinia: Manzaram güzel.

Defne:

Lavinia: :)

Lavinia: az önce neden sinirliydin?

Defne: Klasik Azra ona sinirlendim

Lavinia: Azra'ya söyler misin biraz daha sinirlendirsin seni.

Defne: Neden

Lavinia: Kaşlarını hafif çatıp önündekine sövmemek için başka yerlere bakıp sakinleşmeye çalışman çok bakılası.