ep19

2.9K 98 1
                                    

မနက္ခင္းခ်ိန္ခါ ႏိုးထလာေသာပန္းေရာင္မွာ ညည္းညဴသံမ်ားနဲ႔ႏိုးထလာရခ်င္းျဖစ္သည္။ကိုကိုရဲ႕က်မ္းတမ္းမႈမ်ားေၾကာင့္ ခါးေတြပါနာတဲ့အျပင္တစ္ကိုယ္လံုး ကိုက္ခဲေန၏

"လူယုတ္မာႀကီး...သူမ်ားကိုမညႇာမတာ"

အျပစ္တင္သံမ်ားနဲ႔ ရင္ဘက္ကိုလက္သီးစုပ္နဲ႔ထုေနေသာကေလးငယ္လက္ကိုဖမ္းစုပ္လိုက္ၿပီး..

"ကိုယ္ဘာလုပ္လို႔လဲ ကေလးငယ္ရဲ႕ ကေလးငယ္ပဲ အ့...ကိုကိုေကာင္းတယ္...ပိုေပးပိုေပးဆိုၿပီးေျပာၿပီးေတာ့"

"ကိုကိုေနာ္ ေတာ္ၿပီေနာက္ခါမလာေတာ့ဘူး"

မ်က္ေစာင္းေလးထိုးပီး ကုတင္ေပၚကထေျပးမယ့္ ကေလးငယ္ကိုယ္လံုးေလးကို ခါးမွေဆြ႔ကနဲေကာက္ေပြ႔လိုက္ပီး..

"ကိုယ့္မိန္းမေလးကလဲ စိတ္မေကာက္ပါနဲ႔ ကိုယ္ကစတာကို စိတ္ဆိုးရင္ဒီေန႔ျပန္မလႊတ္ပဲေနလိုက္မွာေနာ္"

"မျပန္လို႔ဘယ္ရမလဲ မာမီးႀကီးျပန္လာရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ"

"တဂယ္ဒီေန႔ျပန္မလႊတ္ခ်င္ဘူးကြာ တစ္ေနကုန္ဒီလိုေလးပဲဖက္ထားခ်င္ေတာ့တယ္"

ပန္းေရာင္ ကိုကိုႏွခမ္းမ်ားကိုစတင္နမ္း႐ိႈက္လိုက္ပီး ကိုကိုကအလိုက္သင့္ေလး ၿငိမ္ေနကာ ခနၾကာေတာ့ ကိုကို႔ေအာက္ႏွခမ္းကို ခက္စပ္စပ္ေလး တစ္ခ်က္ကိုက္ၿပီး လႊတ္ေပးလိုက္သည္။

"ဒီကေလးေလး ​ေတာ္ေတာ္ဆိုးေနပါလား "

"ခ္ခ္....ခ်စ္တယ္ေလ"

"ဟုက္ပါၿပီဗ် ကိုကိုေရသြားခ်ိဴးရေအာင္ မနက္စာစားၿပီအိမ္ျပန္လိုက္ပို႔မယ္"

"ဟုက္ကဲ့ ေယာက်ာ္း....ခ္ခ္"

အသဲယားကာ ကိုယ္လံုးေလးကိုဆြဲဖက္ဖ်စ္ညႇစ္လိုက္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သားေရခ်ိဳးကာ မနက္စာစားရန္အျပင္သို႔ထြက္လာခဲ့တယ္။

"ကိုထြဋ္ တို႔ေတာင္ႏိုးလာၿပီလား ကြၽန္ေတာ္မနက္စာပိုလုပ္ထားတယ္ တစ္ခါထဲစားသြားလိုက္ပါလား"

"အျပင္မွာပဲ...."

"ေကာင္းသားပဲ တစ္ခါထဲစားသြားရေအာင္ေနာ္ ကိုကို"

Poisonous flower(completed )Where stories live. Discover now