ep8

6.1K 190 0
                                    

ပန္းေရာင္အိပ္ယာႏိုးေတာ့ အဖ်ားမ႐ွိေတာ့တာမို႔ ေရခ်ိဳးဖို႔အိက်ႌကိုလွန္အခြၽတ္...

"ဘာ....ဘာလို႔အသံမေပးပဲဝင္လာတာလည္း"

"အာ ကေလးငယ္အိပ္ေနတယ္ထင္လို႔ပါ"

"ျပန္ထြက္ ျပန္ထြက္ေတာ့ ၾကည့္မေနနဲ႔"

"အဟင္း...ေရအၾကာႀကီးမခ်ိဴးနဲ႔ျပန္ဖ်ားမွာဆိုးလို႔"

"အင္း...ျမန္ျမန္ထြက္ ႐ွက္တယ္"

အခန္းထဲဝင္လာလာခ်င္း ျဖဴေဖြးဥေနေသာ ေက်ာျပင္ေလးကို ေငးၾကည့္ေနတုန္း သူ႔ကိုျမင္ၿပီး႐ွက္ေသြးဖ်ာေနတဲ့ ကေလးငယ္ကိုစက္ပီး စေနရင္ တဂယ္ႀကီးစိတ္ဆိုးသြားမွာဆိုးလို႔ ျပန္ထြက္လာေပးလိုက္တယ္။ေရခ်ိဳးခန္းတံခါးပိတ္သံၾကားမွ ျပန္ဝင္လာပီး သူဝယ္လာတဲ့T shirtနဲ႔ေဘာင္းဘီတိုေလးကို ကုတင္ေပၚတင္ေပးထားလိုက္ပီး ကေလးငယ္စားဖို႔ တစ္ခုခုလုပ္ေပးရအံုးမွ။

ပန္းေရာင္ေရခ်ိဳးၿပီး သဘက္ကိုခါးမွာပက္ၿပီး အခန္းထဲေခါင္းျပဴၿပီးၾကည့္လိုက္ကာ ဟိုလူ႐ွိမ႐ွိၾကည့္လိုက္ကာ မ႐ွိတာက်ိန္းေသမွထြက္လာလိုက္တယ္။တဂယ္ ဘယ္လိုလူလည္းမသိဘူး ဘယ္သူ႔မွမ႐ွိတဲ့အခန္းထဲ ပန္းေရာင္တစ္ေယာက္ထဲ စိတ္ေကာက္ေနသည္။

ကုတင္ေပၚကအဝတ္ေတြကသူအတြက္ပဲျဖစ္မယ္။ဘယ္တုန္းကသြားဝယ္လိုက္လဲမသိဘူး အရမ္းျမန္တာပဲ။ဝတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အိက်ႌေယာေဘာင္းဘီပါကြက္တိ ေတာ္လိုက္တာ။အဝတ္အစားမ်ားဝတ္ၿပီး အခန္းေ႐ွ႕ထြက္ၾကည့္မိေတာ့ အရမ္းမက်ယ္မက်ဥ္းအခန္းေလးက သက္ရပ္ေနတာပဲ ပစၥည္းကအမ်ားႀကီးမ႐ွိပင္မဲ့ သူ႔ေနရာနဲ႔သူထားထားတာပင္။ပန္းေရာင္လည္း စပ္စုခ်င္တာနဲ႔ဧည့္ခန္းဘက္ေလ်ွာက္ၾကည့္ေနရင္း ဓာတ္ပံုေလးေတြတင္ထားတဲ့ေနရာအေရာက္ မိသားစုပံုေလးတစ္ပံု အေဖနဲ႔အေမရဲ႕အလယ္မွာ ျပံဳးရႊင္ေနတဲ့ေကာင္ေလး။မ်က္ခံုးထူထူတိတိေလးနဲ႔သြားေပၚေအာင္ျပံဳးေနလို႔လားမသိဘူး သြားတပ္ေလးကလည္း ေပၚေနတယ္ ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလိုက္တာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ေပ်ာ္ေနလို႔ ဒီေလာက္ျပံဳးေနတာလည္းမသိဘူး။

"အဲ့ဒါ ကိုယ္ 9 ႏွစ္အရြယ္တုန္းကေလ အခုေတာ့ကိုယ္တစ္ေယာက္ထဲ႐ွိေတာ့တာေပါ့  "

Poisonous flower(completed )Where stories live. Discover now