2.bölüm Empati kurmak

8.1K 512 28

Beni anlamıyorlardı...
Zararı yoktu...
Kimseden beni anlamasını beklemedim...
Sadece hoşgörü olamaz mıydı?
     
                             ****

   Saliha Gülçinle birlikte sınıfa doğru yürürken az önce gördüğü grupta ki bazılarının da onlarla aynı yöne geldiğini farketti...

   Öncüleri olan çocuğun adının İsa olduğunu  da öğrenmişti
  İsa en sevdiği erkek ismiydi.
İsmin sahibine yakışmadığını düşündü.

  İsa yürürken bir an da durdu
Salihaya doğru dönerek;

-Türbanlı birini yalnızca sokakta görürken;şimdi aynı sınıfta mı okuyacağım yani?.

  Yüzünde hayal kırıklığı vardı.
Saliha ile aynı sınıfta olmak onun moralini bozmuştu.

- türban yasağı kalkmasaydı? asla burada olamazlardı
dedi Beren.

  Berenin konuşması çok kaba  geldi Salihaya.
Türbanı küçümsüyordu.
  Türbanlı görmekten hoşlanmadıklarını açıkca belli etmiştiler.

  Saliha sadece yutkundu.

''Bana sorulmuş olsa sanki ben onlarla aynı sınıfta olmak istiyor muydum acaba?
bitmek bilmeyen ayrımcılık savaşından nefret ediyorum.
ben ne savaşlar atlattım buraya gelinceye dek haberleri bile yok.
sizi de atlatırım..''

   İsa gayet umursamaz şekilde sınıfa giden Salihanın arkasından bakıyordu.
Aslında karşılarında ezilmeli ağlamalı değil miydi..?
Herzaman gözüne birini kestirir onunla uğraşırdı bu gözüne kestirdikleri daima yobaz olurdu

   Yanındakiler de onunla aynı fikirdeydi ama türbanlı hiç oralı görünmüyordu.

   Sınıfa girdiğinde yine
Salihaya doğru yöneldi o ana kadar hiç yüzüne dikkatli  bakmamıştı.
sadece başörtüsüne odaklanmıştı...

-Hey Yobaz !
Doğrusu cesaretine hayran kaldım.
son derece modern bir okula böyle bir kıyafetle gelmek yürek ister.

Kimileri tasdikledi İsayı daha coşturdu .
Anlaşılan gülmek için eğlence arıyorlardı.
Kimileri ise Salihaya destek verdi.
Saliha kavga olmasın istiyordu.
Ama kendini ezdirmiyecekti

  Oturduğu sıranın önüne dikilmişlerdi.
korkak gibi görünmemek için başını kaldırıp ilk defa İsaya baktı;

İsa  türbanlı kızı hiç bu şekilde hayal etmemişti .
   bembeyaz bir teni hafif elmacık kemikli yüzü ve mükemmel yeşil gözleri vardı.
Sanki bu yüzü bir yerlerden hatırlıyordu ama bu imkansızdı
Türbanlı kız Güzeldi hemde bayağı güzeldi.
Sanki güzelliğini saklamak amacıyla türban takmıştı.
gayet sakin bir şekilde ona bakıyordu.
Karşısında ki bir erkeği etkilemek için sadece bakması yeterli diye düşündü İsa.
"Sonuçta bir yobaz değil mi güzel olsa ne yazar"?

Salihanın sesiyle toparlanarak kendine geldi.

- devam et dinliyorum dedi.
yumuşak bir sesle.

İsanın bir an nutku tutulmuştu sanki.
Bu kadar hakarete sakince karşılık beklemiyordu.
Yani bana hakeret et mi demek istemişti bu kız şimdi?

SOL YANIMSIN Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!