35 BÖLÜM

18.4K 848 74

Not :


Özelden ve yorum yazan ve okuyupta veto vermeyen sevgili arkadaşlarım bölümler gecikiyor diye bana söylenmeyin çok yoğun biriyim.


Bu arada yayın evi ile görüşmeye iş sebebim ile gidemedim.


yorum için ve veto için çok teşekkür ederim <3




Babam kapıya dayanmış dünürünün öfkeli ses tonuna baktı

" hanımefendi kızımı burada bırakamam sizin evladınız sizeyse benim kızımda bana."

Annem elimi kavramış sıcacık eliyle kenetlenmişti

" sizde annesiniz bilirsiniz. Sizinde kızınız var hangi anne bir kızının başka bir adam tarafından ezildiğini görmek ister."


Annem ile babam çoktan kararı kılmış benim de onayımı aldıkları için endişe etmiyorlardı. Arkama bakmadan gitmeyi diledim aslında özgür olmayı buradan çıkmam için önce calibin kendi elleriyle beni salmasını dilerdim.

" kızınız gitmekten vazgeçti sevgili babacığım." Vurgulamıştı calib bunu. Babam omuzunu silkerek kahverengi gömleğinin düğmesini açıp derin nefes aldı " ne diyor kızım bu adam !"

Nasıl diyecektim ki diyemedim ama başımla onayladım " seni mi tehdit etti "

Annemin bu sözü ile olumsuzca başımı salladım.

" anne gidersem bir çocukla yeniden sil baştan başlayamam. Çocuğumu babasız bırakıp onun hayat boyunca benden nefret etmesini isteyemem."

Annem bu konu da duraksayıp hak vermişti. " kızım haklısın ama bizim de evladımız sensin dön yuvana evimizin neşesi yoktur."

Asife hanım gülümseyen gözleri ile baktı

" kızınız da vazgeçtiğine göre sizi uğurlayabiliriz bu evden."

Resmen ailemi kovmuştu. Öfkeli bakışlarımı calibe sununca oda hışımla baktı annesine " ben kimseyi kovmuyorum. Onlar benim eşimin ailesi anne."

Annelik dürtüsü ile oğluna hayal kırıklığı baktığını hissediyordum " oğlum duymadın mı az önce kızı alıp gideceklerdi."

" anne herşeye rağmen o benim eşim hiçbir yere gidemez bunu sevgili kayınlarım da anlayacaklardır. Eş demek yarıda bırakmak değildir."

Gözlerinde ki öfkenin arasında saplantılı sevgisini sunmuştu.


*****

 3 ay sonra...


Beria çoktan eve gelen psikyatri sayesinde içinde ki tüm zehiri kusuyordu. Her geçen gün içindekileri akıtmaktan hepimize sıcaklığını hisettirmeye başlamıştı.

Benimle bile samimi olmaya çalışıyor karnımızda ki bebeklerin durumu hakkında yorumlar yapıyordu.

Ailem'in gidişinden beri kendimi mutlu hissediyordum çünkü ailem artık 2 ayda bir müsait oldukları zaman ülkeye gelip beni birkaç günlüğüne ziyaret edip gidiyorlardı.

Irak'ta Bir Türk GelinBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!