8. Levi: Gebroken harten op de keukenvloer

3K 253 16

8. Levi: Gebroken harten op de keukenvloer


'Je wilt naar De Pinguïn?' vroeg Levi, terwijl hij naar Rozemarijn keek en toen naar Charlotte. Hij woonde hier nog niet officieel, want zijn spullen stonden nog thuis. Toch had hij al een matras meegesleept, zodat hij in elk geval hier kon slapen na het uitgaan. Zijn ouders hadden er niets over gezegd. Dat had hem verrast, want normaal zaten ze bovenop alles wat hij deed en sliep zijn moeder niet goed als één van haar kinderen nog niet thuis was.

Hij moest het ze echt heel snel gaan vertellen, want binnenkort zou hij ook zijn andere spullen moeten verhuizen. Meer dan de doos met cd's en cassettebandjes die hij net in zijn kamer gezet had en waarvoor hij hier eigenlijk was. Hij was de twee meisjes in de keuken tegengekomen.

Het zou zijn ouders overigens ook opvallen wanneer zijn cd's weg waren, want die waren vrij belangrijk voor Levi. Dat zouden dingen zijn die hij mee zou slepen wanneer er brand kwam.

Hij moest zijn moeder kwetsen en daar hield Levi niet van. Hij deed niet aan relaties, omdat hij het niet uit wilde maken. Dat hij meisjesharten alsnog brak door gewoon niets meer van zich te laten horen, nam hij voor lief. Dat was een risico van het vak.

Charlotte knikte zo enthousiast, dat hij bang was dat haar hoofd eraf zou vallen.

'Waarom niet naar de Kroegtijger?'

Levi kwam meestal in de kroeg waar hij ook werkte en eigenlijk had hij geen idee waarom. Hij hing er tijdens zijn werk al vaak genoeg rond, dus waarom hij dan er dan ook buiten zijn werk kwam, was hem een raadsel.

'Waarom wel?' kaatste het meisje terug.

'Hij zit hier vlakbij,' zei Levi en hij maakte een gebaar in de richting van de kroeg.

'Moet je ons erheen lokken?' vroeg Rozemarijn en ze hield haar hoofd schuin. 'Hebben ze jou ingehuurd als propper?'

'Als... heh? Nee, ik hoef er niemand heen te lokken,' zei hij, hoofdschuddend. 'Ik vind het gewoon gezellig.'

'Daarom werk je er.' Charlotte snoof en stak nog een sigaret aan.

Levi knikte verward. Hij was toen te jong geweest om dingen als alcohol te schenken, maar Nienke had hem in de keuken geplant en gezegd dat hij achter de bar mocht zodra hij achttien was. Niet dat ze zich eraan gehouden had, want hij had ook vaak genoeg als zeventienjarige achter de bar gestaan.

De vrienden werkten er niet meer, maar Levi was blijven hangen. Hij had weg willen gaan en toen was Puntjes gekomen. Zoë.

'Ik denk echt dat jij gewoon een rare propper bent, die aantrekkelijke meisjes binnen moet smokkelen.'

'Als ik aantrekkelijke meisjes binnen moest smokkelen, dan zou ik niet voor jou gaan,' zei Levi met een grijns en toen stak hij zijn tong naar haar uit. 'Dan zou ik voor knappe meisjes gaan.'

Hij kende haar niet heel goed, maar iets zei hem dat ze een dergelijke opmerking niet meteen als een belediging op zou vatten.

Charlotte rolde met haar ogen. 'Zolang spiegels nog niet barsten, zal het wel meevallen met mijn onaantrekkelijkheid.' Ze leek niet beledigd te zijn over zijn opmerking, maar Rozemarijn staarde hem een beetje geschokt aan om zijn opmerking.

'Ik val toch niet op eikels met een lichaamsdeel teveel,' zei Charlotte uiteindelijk. 'Van boven heb je te weinig, van onderen teveel.'

'De volgende keer noem ik je Charlie.'

'De volgende keer dat je dat zegt, voer ik je aan de eenden.'


Hij duwde de deur net iets te hard dicht, waardoor hij aandacht trok. Al kwam het ook wel door zijn haar. Niet dat het hem echt opviel, want iedereen keek Levi altijd aan. Dat was niet anders nu hij zijn haar gekleurd had.

Roberts #2: Stole my heartLees dit verhaal GRATIS!