*Psst* Notice anything different? 👀 Find out more about Wattpad's new look!

Learn More

Belki Aşk

12.7K 32 3

Ezginin Günlüğünden
Bugün dünyamın içindeki bir karanlığın içine giren aydınlık oldu. Bir ara kendimin yalnız olmadığını hissettirdi bana ne olduğunu anlamadım bile keşke hep hayatımda kalsa...

Günaydın.
Günaydın. Ya ben sana bir kez daha teşekkür ederim. Benim için canını tehlikeye attın.
Rica ederim kim benim yerimde olsa aynısını yapardı.
Sadece gülümsedim. Oda bana gülümsedi.
Ben artık gitmeliyim.
Hiç birşey diyemedi sadece surat ifadesini biraz buruşturup üzgün olduğunu belirtti. Ama oda gitmemi istiyordu.
Kahvaltı yapalım. Öyle çıkarsın. Buna itiraz edemiyecek kadar açtı karnım. Peki dedim. Masaya oturdum. Bir kaç haftanın ardından ilk defa düzgün bir yemek yiyecektim.
İkimizde hiç konuşmadan yemeye devam ediyordum. Adın ne ?
Ezgi. Senin ?
Boşver. Peki
Kahvaltım bitmişti "Ellerine sağlık. Herşey için sağol" dedim. Paltomu alıp kapıdan çıktım. Gece olayın yaşandığı parkın önüne çıktım. Neyse bunları artık düşünmemeliydim. Şimdi ne yapıcaktım.
Önümde gördüğüm banka oturdum ve seslice gülmeye başladım. Hayat bu ne yaparsın.
Biraz yürümek istedim sanki yürüyünce düzelicekmiş gibi.
Yolda bakkalın önünde durdum. Elimi cebime attım. Bir 50 kuruş çıktı. Susadığım fazlasıyla farkındaydım. Bakkala girdim. Gazetelerin manşetlerine bir göz atayım dedim. Genç iş adamı fuhuş operasyonunda yakalandı. Ahahah oydu resimden hemen tanıdım. Tanımamak mümkün değil. Böyle yakışıklı bir şeyi kim görmez.
Neyse...
İçeri girdim bakkaldan bir soğuk su alabilirmiyim dedim.
Adam uzattı bende parayı uzattım. Sonra oradan çıktım. Karşı caddede bir afiş gördüm. Caddeden geçerken bir anda başım döndü. Bayılacak gibi oldum. Yere düşmek üzereyken. Belimi bir sardığını hissettim. Artık çok geçti kafa gitti bir kere.

Gözlerimi açtığımda etrafımda birsürü insan vardı.
Birden bir ses yükseldi.
Uyandı. Uyandı. Hemen toplandılar. Nasılsın kızım ?
İyimisin ?
İyiyim. İyiyimde ben neredeyim? Merak etme hastanedesin kızım. Kimdi o konuşan acaba gözlerim seçemiyordu. Biraz doğrulmak istedim başım acayip ağrıyordu. Sonra tanıdık bir ses yükseldi. Odayı boşaltabilirmiyiz. Hasta rahatsız olmasın. Dedi. Herkez geçmiş olsun diyerek çıktı. Hepsine teşekkür ettim.
Genimi sensin kızım bana 2 tane hayat borçlusun artık.
Ya genemi sen...

HAYAT KADINIBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!