6. Levi: Misschien is de naam Puntjes niet goed genoeg meer

3.2K 259 33

6. Levi: Misschien is de naam Puntjes niet goed genoeg meer


Hij wist niet of ze gilde van plezier of angst, toen hij haar optilde. Uiteindelijk zette hij haar weer neer en ze keek hem een beetje boos aan. Eigenlijk was het een combinatie van een boze en een blije blik.

'Waar was dat goed voor? Wil je me misselijk krijgen?' vroeg ze.

Levi grijnsde breed. 'Natuurlijk, ik wil echt dat meisjes over mijn schoenen kotsen. Daarom voer ik al mijn dates ook dronken.'

Zoë rolde met haar ogen. 'Alsof jij ooit afspraakjes hebt.'

'Nee, ik doe inderdaad niet aan afspraakjes waarbij je naar de bioscoop gaat of naar de kermis. Dat is zo saai.' Levi stak zijn tong uit naar haar.

Op dat moment banjerde er een man tussen hen door en daardoor kwam Levi's tong bijna in het oor van een vreemde, omdat de kerel half tegen hem aan liep.

Levi keek hem fronsend aan, terwijl hij automatisch naar zijn portemonnee zocht. Hij had het ding in zijn kontzak gedaan voor ze de universiteitsbibliotheek verlieten.

'Zootje, heb jij gezien of ik mijn portemonnee in mijn broekzak gedaan heb?' vroeg hij, terwijl hij aan de voorkant van zijn broek de zoektocht voortzette.

Het meisje haalde haar schouders op. 'Ik ben je moeder niet. Ik zou niet weten waar jij je geld bewaart. Kom, ik heb geen zin om laat thuis te zijn en jij moet werken.'

Hij keek haar angstig aan. 'Maar mijn...' begon hij, maar ze kapte hem af.

'Als iemand je beurs gevonden heeft, dan hebben ze hem vast allang naar de politie gebracht. Of ze hebben dat fortuin dat erin zat, uitgegeven aan drugs. Heb je je ov-chipkaart nog wel?'

Hij bleef stilstaan en gaf haar geen antwoord, maar doorzocht opnieuw zijn zakken. Dat leverde hem een postelastiek, een condoom, een sigaret, een pinda en een gescheurde foto op. Fronsend keek hij naar de foto. Waarom zat er een foto van de vriendin van zijn broer in zijn jaszak?

'Mooi meisje. Vriendin van je?' informeerde Zoë.

Hij schudde zijn hoofd. 'Nee, dat is de vriendin van mijn broer en ik heb geen idee waarom ik een foto van haar in mijn jas heb zitten.'

'Misschien is ze stiekem verliefd op je en heeft ze die foto erin gestopt?'

Levi schudde zijn hoofd. 'Nee, mijn broer en zij zijn onafscheidelijk. Ik snap het gewoon niet, Puntjes.'

'Je broer heeft zich vast vergist en het in de verkeerde zak gestopt. En je portemonnee ligt vast thuis. Heb je je ov-chipkaart nou?'

Hij zwaaide het ding voor haar neus heen en weer. 'Ja, die heb ik gelukkig wel. Denk je dat ik aangifte moet doen?'

Zoë fronste haar wenkbrauwen. 'Waarvan?'

'Van mijn portemonnee.'

'Nee, je weet niet eens of hij wel gestolen is. Misschien ligt hij wel gewoon op je kamer of zit hij in je tas. Ik ben er van overtuigd dat hij niet gestolen is. Dat voel ik aan mijn water,' zei het meisje bijdehand.

'Welk water?' vroeg hij net zo scherp. 'Of nee, laat maar. Dat wil ik helemaal niet weten.'

Hij hees zijn rugzak wat hoger en vervloekte ondertussen de wetbundels in zijn tas. Wie had in vredesnaam bedacht dat 1. wetboeken zo zwaar waren en 2. ze allebei de delen mee moesten slepen? Op dit moment waren ze bezig met het privaatrecht waarvoor ze het Burgerlijk Wetboek nodig hadden, dus het was behoorlijk nutteloos om ze allebei mee te nemen. Maar de professor stond erop dat ze ze meenamen.

Roberts #2: Stole my heartLees dit verhaal GRATIS!