34 Bölüm "...."

18.7K 797 23

Not : Arkadaşlar çok kısa bir bölüm ile karşı karşıya bırakıyorum sizi. Yoğunluktan bu kadarcık oldu en kısa zamanda uzun bölüm ile telafi edeceğim.

Resimde calib var medyada =)


yorumlar ve veto için teşekkür ediyorum =)


sizleri seviyorum.




Tuğçe :

 

Babam ile annemin bakışlarında ki soruyu anlıyordum. Babam öfkeli ve beni alıp türkiyeye dönmek konusunda ısrarlı.

Annem ise olanlardan korkuyor ve tedirginlikle babamın kararını onaylayıp onaylamayacağı konusunda endişeli.

Belimde ki sancı ile irkilip oturuyorum calib ise beriayı alıp odadan çıkıp gitti. Sessizlik hakimdi salonda


" Dünürüm lütfen ani karar vermeyin kızınız burada güvende ve inanmazsanız kendisine de sorabilirsiniz bu durumdan menmun."


" hangi kadın ikinci kadın olmayı yeğler hanım efendi."


Haklıydı babam ben ikinci kadın olmak istememiştim hiçbir zaman böyle bir hayelimde yoktu. Aslında hiçbir aile kızının ikinci eş olmasını istemezdi. Şartlar ve yaşanmışlar bu duruma getiriyorsa boynumuzu büküp olacağa teslim oluyoruz tıpkı benim gibi.


" Baba gidelim buradan... Türkiye ye dönelim evimize."

asife sultan benim dediklerimi yanlış anlamış gibi baktı iç çekip sordu " nasıl yani oğlumu burada bakıp türkiye'ye mi döneceksin ?"

umutsuzca mırıldandım olacakları bilmeden " evet ailem hazır buradayken döneyim diyorum ülkeme. Beria da sizde mutlu olursunuz."

" kızım o nereden çıktı öyle beria da kızımdır sen de böyle şeyler düşünme karnında bebek var."

Unutmuştum ben istenmeye biriyken istenen olmuştum çünkü mecbur istiyorlar beni veliahlat karnımda..


"kızımız çoktan kararı verdi hanımefendi onu alıp gideceğim."

Kapı aralandı yavaş adımlarla beyaz dişdaşanaın içeriye salındığını gördüm. Calibin yüzüne bakamıyordum. Bakarsam gitmekten cayacaktım.


" kim gitmek istiyor ?"


Ses vermedi kimse koskoca asife hanım bile köşesine sinmişti. Babam cesaretle ayağa kalkıp elini calibin omuzuna koydu.

" bak oğlum kültürlerimiz geleneklerimiz beklentilerimiz farklı tuğçeyi alıp ülkemize dönmek istiyoruz. Ben kızımı burada ikinci kadın olarak bırakamam..annnesi de bunu kabul ediyor. Tuğçe sorduk biz."

Calib simsiyah gözleri ve sert çehresiyle baktı bana kasılıyordu öfkeden yanakları " kim karımı benden almanıza izin verdi. Ben boşanmadan bu kadın buradan çıkamaz"

Net ve kesin bir dille yansıtmıştı. Babam calibin sert çehresinde ki vahşiliği görünce " kızıma böyle öfkeli davranacak bir adam istemiyorum."

Irak'ta Bir Türk GelinBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!