Yetişkin okurlar için uygundur!
Bir Mahalle Hikâyesi...
Çok daha fazlası...
✨
"Bak bana," diye fısıldadı. Dudaklarının arasından çıkan sıcak nefesi benimkilere dokundu. "Bir kere bana eskisi gibi baksan..." yalvarır gibi çıkan sesinin tonuyla tüm ir...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
- Bazı kısımlarda yetişkin içerikli sahneler bulunmaktadır. -
•••
13. BÖLÜM
Ve sen geçersin içimden,
Bitmek bilmezsin.
-Ahmed Arif
Fikrim Yok – Hüsnü Arkan / Erkan Uğur
Mahinev
İki araba gelmiştik buraya ama gideceğimiz yere arabayla gitmek istemedik. Herkes alkol alacaktı ve kimsenin araba kullanmasını istememiştik. Zaten Ürkmez o kadar küçük bir yerdi ki her yere yürüyerek gidiliyordu. Yeniden eve döndük ve arabaları evin önüne bıraktık. Ayşe panik olduğundan ona takılan bilezikleri de eve bırakmak istedi. Sadece Kaan'ın aldığı bileklikle bizim taktığımız küpe ve kolyeyi bıraktı üzerinde.
Ali Asaf'ın bahsettiği mekânı biliyordum. Daha önce hiç gitmemiştim ama önünden defalarca geçmiştim. Evden çok fazla uzak değildi. Yürüyerek yirmi dakikada gelmiştik zaten.
Kapıdan girerken Ayşe ve Kaan'ın birleşen ellerine bakıp gülümsedim. Coşkun elini Bahar'ın omzuna attı ve onu kendine çekerken Bahar gülümsedi. İkisinin içeri girdiğini gördüğümde gözlerim Selim'e kaydı.
Coşkun'u asla kıskandığını düşünmüyordum ama onun olmak istediği yerde ve konumda Ali Asaf da olsa yüzü düşerdi diye düşünüyordum. Bahar'a olan bakışlarındaki hasreti ben bile görüyordum.
Ali Asaf'ın eli belimdeydi. Oraya bir kere dolanmış ve asla bırakmamaya yemin etmiş gibi davranıyordu. Uzaklaşmama izin vermiyordu. Biraz yana kayacak olsam parmakları tenimi sıkıştırıp hemen kendine çekiyordu.
Selim sigara içmek için kapının önünde kalınca dönüp ona baktım ama arkasını bize dönmüştü bile.
Loş ışıkla aydınlanan mekâna girdiğimizde Ali Asaf, bizi karşılayan garsona kişi sayımızı söyledi ve hemen bir masa ayarlandı.
Hepimiz balık söyledik. Ortaya da bol meze ve kalamar tabağı istedi Coşkun.
Ali Asaf iki tane yetmişlik rakı istediğinde bize baktı. Bahar ve ben hiç rakı içmemiştik, en fazla kırmızı şarap içmiştik. Ayşe'nin içtiğini hiç düşünmüyordum zaten. Kaan, Ayşe'ye doğru eğildi. Bir şeyler söyledi ama kız başını iki yana salladı. Sandalyemden kalktığımda Ali Asaf kolumu tutup beni kendine doğru çekti
"Nereye?" derken kolumu çekmeye çalıştım ama beni bırakmadı.
"Ya bıraksana, Ayşe'ye bir şey söyleyeceğim." Ona doğru eğik durunca açık yakama kayan gözlerini boynumda gezdirdi ve yeniden bana baktı. Kolumu bırakınca doğruldum. Masanın etrafından dolanıp Ayşe'ye yaklaştım.
