---> Choi Collins at the picture! :)

A/N: Uwaaaaah! Dapat kanina pa 'to, kaso na delete 'yong pinagpaguran ko kagabe! T_____T

-----

Chapter 37

Riba's POV

Fastforward, 2 months after...

Salamat at tapos na rin ang graduation namin! Goodbye junior high, ans hello senior high! ^_____^ 'Yon nga lang, hindi parin kami okay ni Sica. Araw-araw kaming nagmi-meet sa school, but we treat each others as a random strangers. Siguro ganon talaga. As time passes by, people change.

Samantalamg si Tiffany naman, 2 months unconcious parin sa ospital. Hindi siya naggising simula 'nong nangyari sa kanya. Kahit daplis lang ng bala ang tumama sa ulo niya, ay may malaking shock or changes na nangyari sa ulo niya, na pweding umipekto sa utak niya. Kaya the doctor decided to perform a surgery, and it lead to a serious illness, and she remained unconcious.

Si Choi, hindi na kailanman nagpakita sa school, at lagi kong naabutang tulog sa ospital habang nakabantay kay Tiffany.

Si Sumi naman, mukhang masaya naman sila ni Sica. Hindi ko alam. May distance na kasi sa pagitan namin.

And speaking of Rio, wala na akong balita sa gagong 'yon. Since the day that I told him to stay away from me, he didn't show up anymore. I admit it, there's a pain and regret in my heart. Dahil din naman sa akin kung bakit siya lumayo. Ang labo ko bang kausap? Ganyan naman tayo eh, may sariling self explaination.

While Ace Travis, balita ko araw-araw naglalasing, at nilululong ang sarili sa kahit anong bisyong maisipan niyang gawin. Kulang na lang magcommit siya ng suicide. Kasalanan niya naman eh, padalos-dalos siya! Obvious naman, Tiffany ang pangalan ng long lost sister niya, magkapareho ng kay Tiff, magkaiba lang ang apelyedo. At isa pa, bakit iniingatan ni Choi si Tiff? It's because she's Ace long lost sister.

At ako naman, heto, okay lang.

Tita is keep on bugging me. Our business is in danger. Anytime, it will bankcrupt if we cannot find a way to give a solution.

"Riba, you have to meet the investors and work with them. Kailangan ay makumbinsi mo silang magmerge sa company natin. Kung hindi, mawawala ang pinaghirapan namin ng Tito mo, pati na rin ang branches nito." She said.

It's not like I don't want t help them. It's just that, I'm not confident because my brain is not working well. I'm stressed out, and I can't think in just a snap. Alangan naman ipahiya ko sila 'don?

"P-Pero kasi... haaaa... fine." I said while biting my lower lip.

-

Past 5:00am na ako 'nong umalis sa bahay. I have to go the office at exactly 7:00am. Time check, 6:46am. I need to hurry, pero traffic, nakakainis!

"Manong, dito na lang po ako." I said as I gave him a 1,000 peso bill.

Tinanggap niya iyon at kumuha ng sukli sa kanyang bulsa.

"Ah, diyan na po 'yan. Thanks for the ride!" I said as I opened the door of the taxi.

Nagtaxi lang ako, kasi tamad akong magpahatid sa driver namin. Sinabihan ko siyang magday-off muna. For the past few years, isa siyang mabait at masinop na driver. It's my time to repay him.

Tinignan ko ang building na 100 meters apart mula sa akin.

Kaya ko 'to!

Bahala na kung madapa ako.

The Three Mafia KingsBasahin ang storyang ito ng LIBRE!