Ο Άγγελος με μεγάλες δρασκελιές κατευθυνόταν προς το ξενοδοχείο και το δωμάτιο της Ευας,με σκοπό να της μιλήσει και να λήξει αυτη η κόντρα μεταξύ τους.Για την ακρίβεια η κόντρα που ο ίδιος κατα καποιο τροπο συνέχιζε και το σωστο θα ηταν να ζητήσει συγνωμη για την άσχημη και αδικη συμπεριφορα του.

Η Εύα έφτασε στο δωμάτιο της και έκλεισε με δύναμη την πορτα πίσω της.Τα μάγουλα της ειχαν γεμίσει με δάκρυα που προ ολίγου βρίσκονταν στα ματια της.Δεν άντεχε αλλο αυτη την κατάσταση.Οσο ανάγκη και να είχε την δουλεια δεν θα ανεχόταν αυτη την συμπεροφορα αλλο.Ηταν αρκετά ικανή για να μπορεσει να βρει και καπου αλλού δουλεια στο νησι ή να φυγει σε αλλο μερος. Αποφασισε ομως να μην πράξει βιαστικά.Δεν ειχε και την δύναμη να κάτσει τωρα και να ασχοληθεί με αυτο.Ηταν εξαντλημένη και καταρρακωμένη ψυχολογικά.Τα δάκρυα δεν σταματούσαν να ρέουν απο τα ματια στα μάγουλα της.

Ο ήχος του κινητού της την έβγαλε απο τις σκέψεις της και βλέποντας τον αριθμο της Εβελίνας το σηκωσε χωρις δεύτερη σκέψη.

"Εύα πρεπει να σου πω κατι!"ειπε η Εβελίνα μολις ειδε πως η φιλη της το σηκωσε.Αν και δεν ηταν σίγουρη για θα λεγόμενα του Κριστοφερ,δεν μπορούσε να τα αγνοήσει.Σκεφτοταν σχεδόν μια μερα για το αν θα επρεπε να της το πει ή οχι και κατέληξε πως επρεπε.

"Εβελίνα μου.."ακούστηκε η κλαμένη φωνη της Ευας μεσα απο το ακουστικό και αμεσως η Εβελίνα παραμέρισε το θέμα του Κριστοφερ και έσπευσε να ρωτήσει τι συνέβαινε στην φιλη της.

"Τι συμβαίνει;Κλαις;"ρωτησε με την αγωνία να διαγράφεται στην φωνη της.

"Δεν τον αντέχω αλλο!Μα τι του εκανα και μου συμπεριφερεται ετσι;Εβελινα παλι με πρόσβαλε!"ειπε με μια φωνη η Εύα.

"Ηρεμησε και πες μου!"

"Δεν εχω να πω κατι.Κουραστηκα..ναι οκ άργησα την πρώτη μερα αλλα νομιζω πως το ξεπλήρωσα με τα φαγητά μου και έκατσα και λιγο παραπανω και χθες και σημερα!Και αυτος δεν ειναι παλι ευχαριστημένος.Αφου δεν του αρεσει η δουλεια μου γιατι στο καλο με κρατάει;"ελεγε η Εύα εκνευρισμένη πια στην φιλη της και με τα δάκρυα να έχουν στεγνώσει στα μάγουλα της.

"Και εγω κάθομαι και στεναχωριέμαι και κλαίω..τι χαζη!Θα φυγω,ναι ναι θα φυγω!Ηρθα εδω για μα ηρεμήσω και η ζωη μου συνεχίζει να ειναι κόλαση οπως και στην Αθηνα!"συνεχισε τον μονόλογο της η Ευα και η Εβελίνα την άκουγε χωρις να λεει τιποτα,προσπαθώντας να καταλάβει τι εγινε.

Ενας ερωτας εκει που δεν το περιμένεις!Διαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!