Op weg naar de berg der afschuw

383 31 10

Als ik buiten ben is iedereen er al. De meiden zijn een beetje zoals mij gekleed. Alleen Megan en Rozelina hebben een rugzak op hun rug.

"Waarom hebben jullie een rugzak mee?" Vraag ik en Rozelina.

"Er zit water, wat voor te eten en een verbanddoos." Zegt Rozelina.

"Zal het een lastige wandeling zijn?" vraag ik aan de meiden.

"Nauw, het is te zien als je een goede conditie hebt, want de berg is redelijk hoog en het is een eindje stappen voor we bij de berg zijn." Zegt rozelina. Onmiddellijk zegt Megan "We gaan wel met paarde naar de berg en de berg zelf doen we te voet, ik hoop dat je kan paardrijden." Megan lacht eens.

"Eumh ja, ik heb wel eens op een paard gezeten."

"Dat is goed genoeg." zegt Megan lachend.

"Kijk de paarden zijn daar!" Zegt Lief terwijl ze naar rechts wijst.

Ik draai mijn hoofd en mijn ogen worden als schoteltjes en mijn mond valt open.

"Jullie hebben niet gezegd dat het eenhorens zijn." Zeg ik verbaast terwijl ik nog steeds naar de eenhorens staar. De eenhorens worden begeleid door wachters.

Als de eenhoren bij ons zijn geeft de wachters aan iedereen een eenhoren. Als ik een eenhoren krijg, begin ik haar te aaien op haar neus. Ze blaast eens met haar neus en komt dan met haar hoofd nog wat dichter. Ik denk dat ze het leuk vindt dat ik haar aai. Ze ziet er prachtig uit. Ze heeft een goudkleurige hoorn en gouden manen, ze is helemaal in het wit alleen haar pootjes zijn wat donker grijs a zwart.

"Ik denk dat ze ja mag." Ik kijk om en dan zie ik dat het een wachter is.

"O ja, ik denk dat ook." Ik frons mijn wenkbrauwen.

"Hoe noemt ze eigenlijk." Vraag ik aan de wachter.

"Ze noemt Kamie" Ik kijk van de wachter naar Kamie.

"Wat een mooie naam." Zeg ik terwijl ik Kamie op aai.

Ik draai me om en zie dat de bewaker weg is. Opeens hoor ik een geluid van achter mij. Ik draai mij om en zie dat er paar wachter met zadels afkomen. Ze leggen de zadels op de eenhorens.

"Nu zijn jullie klaar om te vertrekken. Veel succes." Zegt een wachter.

De meiden en ik glimlachen eens en kruipen dan op ons paard. Gelukkig gaat het vlot, want als ik niet op Kamie zou kunnen kruipen zou dat echt gênant zijn. Als ik op Kamie zit kijk ik eens achter mij naar de wachters die naar ons kijken, ik kijk weer voor mij en aai Kamie.

"Zullen we vertrekken?" Vraag Rozelina aan de meiden. iedereen knikt dan en Rozelina vertrekt dan met haar paart en de rest van de meiden en ik volgen haar.

Na een eindje op de eenhoren te hebben gereden komen we aan bij de berg. Ik kijk omhoog en zie dat de berg echt héél hoog is. Zo hoog had ik het echt niet verwacht.

"Vanaf hier moeten we wandelen." Zegt Rozelina tegen mijn. Ik kijk haar serieus aan. "Moeten we echt helemaal naar boven?" Vraag ik haar terwijl ik terug naar de berg kijk.

"Ja." Zegt Rozelina. Ik kijk naar de meiden en dan naar Rozeline. Ik zucht een en stap dan van Kamie.

Ondertussen is iedereen van de eenhorens.

"Moeten we ze niet vastbinden?" Vraag ik.

"Neen, eenhorens lopen niet weg." Ik knik eens.

"Zullen we vertrekken?" Vraagt Rozelina aan iedereen. Iedereen knikt eens naar haar en we draaien ons dan om naar de berg. Ik kijk nog eens omhoog. Ik hoop dat ons niets overkomt. Hoop ik in mijzelf.

The Missing Fairy  Lees dit verhaal GRATIS!