1.bölüm

25 8 3
                                    

Başlama tarihiniz...

Eskişehir 'in soğuk günlerinden biriydi.

Üşümek hoşuma gitmese de kedilere mama vermek için dışarı çıkacaktım. Ev kıyafetlerimin üzerine dizimden biraz daha aşağıya inen kabanımı giydim ve üzerine kalın siyah bir şalımı bağladım.

Mutfaktan mama poşetini alıp dışarı çıktım. Kedilerin yanına geldiğimde turuncu bir kedi elimdeki poşeti görmüş olacak ki yanıma geldi. Başını okşayıp önüne biraz mama döktüm. Hemen diğer kedilere de mama verdim.

Hava gerçekten çok soğuktu. Elimdeki mama bitince ellerimi cebime sokup yürümeye başladım. Apartman kapısının önüne geldiğimde Nehir ile karşılaştım.

" Nereye gidiyorsun?"

" Kırtasiyeye gidiyorum." dedi. " Sen yukarı çıkacaksın sanırım." diyerek yana çekildi. Aslında dışarısı bayağı soğuktu ama benim de kırtasiyeden almam gereken birkaç bir şey vardı. Hem yürürken biraz da sohbet etmiş olurduk.

"Yok" dedim. " Benim de almam gereken birkaç şey var."

" Tamam" dedi.

Kol kola girip yürümeye başladık. Nehir benim yakın arkadaşımdı. Çocukluktan beri hep yan yana olmuştuk.

" Ee... Kırtasiyeden ne alacaksın?"

" Günlük defteri alacağım. Şu sıralar günlük yazmaya aşırı derecede özeniyorum." Hafifçe tebessüm etti.

" Ne güzel." dedim. Günlük yazmayı defalarca denemiştim ama hiç başarılı olamamıştım. " Aslında ben de günlük yazmayı çok isterdim." dedim.

" İstersen beraber başlayalım. Hem daha kolay olur." diyerek teklif etti.

" Olur." diyerek teklifini kabul ettim.

Yürümeye devam ettik. Az sonra kırtasiyeye varmıştık. İkimiz de defterleri incelemeye koyulduk. Nehir toz pembe bir defter seçerken ben haki yeşili olanı beğenmiştim.

Ablaya gösterdiğimizde abla Nehir' e garip garip bakarken gülmemek için alt dudağımı dişledim.

Kırtasiyeden çıkıp yürürken " Bana niye öyle baktı." dedi. Tebessümüm yüzüme yayılırken elindeki poşete bakıp o da gülümsemeye başladı.

Apartmana geldiğimizde o birinci katta ayrıldı. Bense beşinci kata kadar çıkacaktım. Asansör bozuktu ve ben merdivenlerden çıkıyordum.

Eve girdiğimde dışarıda üşüyen ellerim ve vücudumum tamamı ısınıp rahatlamıştı. Her ne kadar kendimi koltuğa bırakmayı arzulasam da okunan ezan buna engel olmuştu. İyi ki de ezan okunmuştu. Çünkü ben gündüzleri uyuduğumda üç saatten aşağı uyumazdım ve ablam gelene kadar yiyecek bir şeyler hazırlamam gerekiyordu.

Namazımı kıldıktan sonra mutfağa geçip yemek hazırladım. Az sonra ablam gelmişti.

O üzerini değiştirirken ben masayı hazırladım. Yemek yedikten sonra odama geçtim.

Aldığım defteri dolabıma yerleştirmek için dolabımı açtım. Tüm kitaplarım yerdeyken elimde poşetle kalakaldım.

Aslında liseden mezun olalı altı yıl olmuştu ama kitapları
saklıyordum.

Kitapları yerleştirirken siyah deri bir defter gözüme çarptı. Hemen defterin ilk sayfasını açtım. Kısa bir paragraf yazmıştım. Hemen okumaya başladım.

" 15.03.2015

Ben bir şey yaptım, ben aşık oldum. Ela gözleri aklımdan çıkmıyor. O aklımdan çıkmıyor. Ne yapacağımı bilmiyorum. Neden bilmiyorum ama onu düşününce kalbim arkasından atlı kovalar gibi atıyor."

İlk sayfayı okuduktan sonra kaşlarım çatıldı ve elim istemsizce kalbime gitti. Yine aynı şekilde atıyordu. Ardından atlı kovalar gibi...

Sayfayı çevirdim. İkinci sayfada da yine kısa bir paragraf vardı.

" 30.03.2015

Gelecekteki halim ben çok kırıldım. Çok kırdılar. Ben aşık olmanın bedelini ödedim. Sen sakın aşık olma. Kalbinin duvarları olsun, kapıları olsun sen istemeden kimse giremesin. Aşk bana göre bir şey değilmiş. Büyüyünce aşık olmaya da hiç mi hiç niyetim yok. İlk sayfadaki o saçma yazıyı da yırtmak istedim. Ama yırtmayacağım. O not beni nasıl kırdıklarını hatırlatacak bana ve ben o nota baktıkça bu dünyada yanımda olan kişilerin kıymetini daha çok anlayacağım."

Notu okuyunca bir an her şey durdu. Bana yapılan ihanet gözlerimin önünden geçti. Kavga edişim, üç kişinin karaktersizce vuruşları geçti gözümün önünden ve hayatımdaki en güzel şey olan Nehir' in beni kurtarışı geçti. Herkes alkış tutarken onun koşuşu geçti. Efe'nin, sütkardeşim, beni bir abi gibi kollaması geçti.

Bu olanlar aşık olduğum kişinin suçu değildi. Çünkü onun bu insanlarla bu olaydan önce de bağı yoktu sonra da olmamıştı zaten.

Nehir' in abisiydi o.

Herkese göre benim de abimdi.

İyi ki şuan burada değildi. Yoksa zaten kırıklarla boğuşan kalbim bir de onu görürse dayanmazdı.

🌱

Merhabalar

Kaçak yazar geri döndü mü diyelim şimdi :))

Bölüm nasıldı?

Siz nasılsınız?

Gününüz güzel geçsin...

Görüşmek üzere ❤

GamzeliHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin