181

314 15 1

23 Mei 2011.
"Camryn, dit zijn Timor en Samuel. Je gitarist en pianist voor de komende show. Zij zijn druk bezig geweest met oefenen, dus ik hoop jij ook?", zegt en vraagt Cheryl, en ik knik. Ik schud de jongens een hand, en ze zien er leuk en lief uit. "Jongens, kunnen jullie eerst? Dan kan Camryn altijd invallen.", zegt Cheryl, en de jongens lopen met een glimlach naar hun keyboard en gitaar. Ze beginnen, en gelijk weet ik waar ik moet zingen. "Mag ik?", vraag ik, en ik zie Cheryl hevig knikken. Ik zoek waar we zijn op mijn blad, en vind het al gauw. Ik zing mee, en sluit mijn ogen. "If happy ever after did exist, I would still be holding you like this..", zing ik, en ik probeer mijn goede ademhaling te vinden. Als ik hem helemaal heb zing ik het liedje af en hoor ik Cheryl klappen. "Het klinkt alsof jullie al minstens tien keer hebben geoefend met elkaar!", complimenteert ze, en ik lach. "Hebben we stiekem ook.", zeg ik, en ik zoek in mijn tas naar een flesje water. De deur van de zaal gaat open en niemand minder dan Caroline loopt de zaal binnen. Achter haar loopt een cameraman, en ik laat een gefrustreerde zucht. "Je moet toch een keer wennen aan die camera's hoor, als beroemdheid straks kan het echt niet dat je telkens zucht als je er een ziet.", zegt ze, en ik lach. "Ik mag toch hopen dat niet alle cameramannen jou meenemen?", zeg ik, en ik hoor de cameraman samen met Timor, Samuel en Cheryl lachen. "Heel geestig Cowell, laat eens wat horen, dit hebben we nodig voor je voorstukje volgende week. Morgen heb je een shoot, weet je dat al?", zegt ze, en ineens lijkt ze heel lief. "Ja, dat weet ik.", zeg ik, en ze knikt. "Oke, doe alsof ik er niet ben, en al helemaal de camera niet.", zegt ze, en ze gaat zitten op een stoel naast Cheryl. Ik knik naar Timor en Samuel, en zo doen we het nummer nog een keer. Cheryl geeft ons ondertussen aanwijzingen, die eigenlijk overbodig zijn, want het gaat super. "Ik vind het zo mooi hoe je dit zingt..", mompelt Caroline, en haar wangen stralen roodheid uit door haar blusher heen. "Bedankt.", zeg ik, en ik leg de papieren op een nette stapel. "Zullen we met zijn allen lunchen?", stelt Caroline voor, en met een twijfel knik ik. Misschien is ze dan toch ergens van binnen wel lief, misschien he, ik zeg misschien.

The untalentend daughter. - One DirectionLees dit verhaal GRATIS!