150

642 35 0

1 Mei 2011.
De jongens hadden niet veel gevraagd over Harry en mij, en opmerkingen waren er nauwelijks. Iedereen wist dat ik vanochtend bij hem sliep, een roddel gaat nou eenmaal als een lopend vuurtje langs iedereen. Veel vonden het gemeen, ik wel en hun niet. Ze zeiden dat als ik door ging, het door Harry kwam. Dat hij iedereen had omgekocht, en dat ik niet doorging omdat ik niet kan zingen, want dat kan ik opeens niet meer. Het maakte me zwak, en ondanks de uurtjes die ik fijn bij Harry geslapen had, was ik vreselijk moe. Het enige wat nu in mijn hoofd is, is dat ik naar huis wil. Slapen, slapen, en lui zijn. Gewoon mezelf zijn, zonder make-up en zonder strakks rokjes en skinny-jeans. "Meiden, mag ik jullie aandacht?", vraagt mijn vader, en samen met Cheryl, Louis en Nicole staat hij in de grote zaal. Al onze hoofden draaien zijn kant op, en met onze oren luisteren we aandachtig. "Het was moeilijk voor ons, maar het moest nou eenmaal. We hebben de teams van The X-Factor 2011 gemaakt.", en ik steek mijn hand gelijk in de lucht. "Ja?", vraagt mijn vader, en ik schraap mijn keel. "Hoe zit het met het Judges House? Daar werden toch de teams écht bij elkaar gezet?", vraag ik, en mijn vader lacht. "Klopt, dit jaar doen we het anders. Alle 4 de groepen zijn dit weekend weg geweest. Jullie zijn hier in het hotel gebleven, de jongens zijn naar de efteling geweest dit weekend. De ouderen zijn in centerparks geweest, en de groepen hebben we laten kamperen. We hebben jullie tijdens de activiteiten gevolgd, en we hebben jullie allemaal meerdere keren horen zingen. Uiteindelijk heeft de coach van de groepjes beslist wie er mee gaat, en dat wil ik jullie nou gaan vertellen.", legt hij uit, en ik knik langzaam met mijn hoofd. Ik was best teleurgesteld, ik kon altijd genieten van de verhalen die mijn vader zei over het huis, en alles. Ik had het dit jaar kunnen meemaken.. jammer genoeg niet meer. "Maar jullie gaan wel gewoon nog naar Spanje hoor! Maar als groep, om elkaar te leren kennen.", zegt Louis, en ik glimlach. Yes, ik ga er wel heen! "De groepen zijn als volgt. Bij de jongens zitten : Mike Posner, Cody Simpson en Ed Sheeran sprak mijn vader, en de 3 jongens kwamen de zaal binnen. Ze gingen op een rijtje staan, en mijn vader vertelde dat hij hun coach was. Ik was blij, ik had mezelf vermoord als ik eventueel bij mijn vader in het team kwam. "En mijn team is..", zegt Louis, en hij schraapt zijn keel. "Kelly Rowland, Olly Murs en Danny o'Donghue.", ook deze kandidaten kwamen de zaal binnen, en gingen zoals bij de jongens, bij hun coach op een rijtje staan. "Mijn team, de groepen zijn Belle Amie,", zei Nicole, en een paar vrolijke meiden kwamen de zaal binnen. Zeker een concurrent, als je naar hun uitstraling kijkt. "Big Time Rush en Boyce Avenue.". De groepen, zeker mijn concurrenten, als je het gelijk zo zou moeten zeggen. Ze zien er zo goed uit, en ze lijken verder te zijn in het gebied 'zang' dan dat ik ben. "En mijn groep, jullie dames zijn..", en Cheryl kijkt onze groep door. Ik zie alle meiden shaken, ik zie ze op hun nagels bijten, en mijn zenuwen spelen wat in mijn buik, als vlinders. "Camryn Cowell, Jasmine van Bogaerde en Carly Rae Jepsen!". Ik sloeg mijn handen voor mijn mond. Was ik door? Was Jasmine door? Ik vond het geweldig, en ik rende gelijk naar Cheryl. Samen met Carly en Jasmine knuffelde ik haar, en ik kan dit moment niet beschrijven. Het is werkelijk waar, onbeschrijfelijk mooi.

The untalentend daughter. - One DirectionLees dit verhaal GRATIS!