119

772 40 0

9 Januari 2011.
"Dus, welkom op de tweede date.", mompelt Harry en hij laat me een klein tafeltje zien bij een groot zwembad. Ik ben hier met een blinddoek naartoe gebracht, dus je kunt me lek schieten als de vraag 'waar is dit' voorbij komt. "Wow.", mompel ik, en ik kijk naar alle lichtjes en kaarsjes die flikkeren in het donker. Het is romantisch, op een goede manier. Als een echte heer schoof hij mijn stoel naar achteren, liet hij mij er op zitten, en zette hij hem weer recht achter de tafel. "Het voelt alsof we een jaar samen zijn, en niet net beginnen.", zeg ik, en Harry glimlacht met de grootste glimlach die ik ooit heb gezien. "Het voelt goed, dat je met mij bent voelt goed.", zegt hij, en ik knik. "Het voelt vertrouwt, om samen met je te zijn. Vertrouwt als in de zin van dat ik van je hield, maar niet vertrouwt als in de zin dat je me nooit gaat verlaten.", zeg ik, om het ijs wat te breken. "Ik snap je, en het is teveel van mij gevraagd om mij in een keer te vergeven. Of in twee keer, of drie keer of meerdere keren. Jij hebt je tijd nodig, en in die tijd kan ik me hopelijk bewijzen.", zegt hij, en ik glimlach. "Dat kan je vast wel.", zeg ik, en Harry glimlacht. Een ober komt uit het niets opduiken, en geeft ons een voorgerecht. "Dank u.", zeg ik, en de ober verdwijnt weer. "Wat heb jij toch met al dat mysterieuze gedoe? Laatst ook al op het balkon, je was zo weg. Ik had daar dagen over gedaan.", zeg ik, en Harry lacht. Langzaam krijgen zijn wangen de kleur rood, een kleur die vreselijk goed staat op zijn gezicht. Langzaam eet ik het voorgerecht op, en kom ik na een tijdje bij het eindgerecht. Het is een kleine chocolade fontein. We hebben aardbeien, peer, appel, koekjes, marshmallows en verzin het maar. We voeren elkaar kleine stukjes, en lachen en praten veel. "Ik moet het je vragen Harry..", begin ik rustig, en ik zie zijn blik van speels naar serieus veranderen. Camryn, waar ben je aan begonnen, die speelse glimlach was veel leuker. "Spreek je nog af met Caroline? Praat je nog met haar?", vraag ik zacht, en Harry lacht. "Sorry, maar-", "Nee, ik had deze vraagt verwacht..", onderbreekt Harry me, en hij kucht even, iets wat zijn stem heser maakt. "De laatste keer dat ik haar sprak was 2 Januari, voor een gelukkig nieuw jaar. Daarna heeft ze me nog een aantal keren gebeld, en ge-sms't, maar ik reageer er niet op. Ik weet eindelijk dat jij dat ene bent waar ik belang naar heb. En of er seks in zit, of niet, ik overleef het wel.", zegt hij flink. "Ik geef om je Harry.", zeg ik, en ik buig wat voorover over de tafel heen, zodat onze lippen, elkaar net kunnen aanraken.

The untalentend daughter. - One DirectionLees dit verhaal GRATIS!