Ninety-seven

754 41 0

TIJDSPRONG 2 MAANDEN
24 December 2010.
Gefeliciteerd Lou. Ik hoop dat je deze speciale dag mag vieren met degene die je lief hebt, en die je gelukkig maken. Groetjes, kusjes en een enorme verjaardagsknuffel van mij, Camryn. X. Ik twijfel nog wat, maar stuur het berichtje toch. "Christmas eve!", roept Ellique, en ik bekijk onze mooie kerstboom. "Dit voelt zo goed.", zeg ik, en Zara komt beneden met tassen vol cadeautjes. "Ik pak mijne ook even.", zeg ik, en ik hol naar boven waar ik 12 grote tassen vol grote en kleine cadeautjes vandaan haal. "Wow, geld teveel?", vraagt Ellique, en ik schud mijn hoofd. "Jullie hebben zoveel voor me gedaan.", zeg ik, en Zara glimlacht. "Ik vind die extra cadeaus geen straf hoor.", mompelt ze, en ik lach. "Vanavond uitpakken?", vraagt Ellique, en we knikken. "Wat gaan jullie morgen doen? Ik ga dan naar mijn ouders.", zegt ze, en ik zie Zara wegkijken. "Ik weet nog niet wat ik ga doen.", zeg ik, en Zara kijkt terug. "Ik zou naar mijn ouders gaan..", mompelt ze, en ik lach. "Dat maakt toch niks uit? Ik vraag wel of Matt kan..", lieg ik, en ze glimlacht. "Doe je dat echt?", vraagt ze, en ik knik keurig en braaf met mijn hoofd. "Ik doe dat gewoon.", zeg ik stoer, en ik plof op de bank neer als alle cadeaus klaarliggen. "Wat eten we?", vraag ik, en Zara staat op. "Ik dacht aan gewoon hapjes? Warme choco? Anders weet ik wel dat we teveel gaan eten, en geen zin meer hebben in hapjes. We eten allemaal niet zo heel veel, en eieren bakken is zo gedaan voor het geval dat..", mompelt ze en ik knik. "Je bent wel slim he?", vraag ik, en ze knikt. Als ik mijn mobiel door de ruimte van de kamer hoor galmen sta ik gelijk op. "Waar is dat ding nou weer heengevliegt?", floep ik eruit, en ik hoor Ellique samen met Zara super hard lachen. "Het is heen gevlogen schat, en hij ligt op je stoel.", zegt Ellique en ik voel mijn wangen rood kleuren. Ik grijp mijn mobiel van de stoel af, en neem op. "Hey.", hoor ik Louis zijn stem zeggen, en ik glimlach zacht. "Hi.", antwoord ik droog, en ik loop naar de overloop. "Bedankt voor je berichtje, doet me erg goed. Ik heb al 2 maanden niks van je gehoord. En de anderen ook niet. Wat doe je met kerst? Ik wil absoluut niet dat je alleen bent!", ratelt hij achter elkaar aan, en ik zucht. "Lou, ik ben niet alleen, en het klopt. Jullie belden mij niet, en ik jullie niet. Je kan niet geloven hoeveel rust me het gaf..", mompel ik, en zo praten we nog een hele tijd. Totdat Zara me roept, want ik mag eindelijk zoals vroeger mijn cadeautjes open maken.

The untalentend daughter. - One DirectionLees dit verhaal GRATIS!