*Psst* Notice anything different? 👀 Find out more about Wattpad's new look!

Learn More

Yeni versiyon 2

14.3K 655 15

《Victoria 》

Geçen zaman belirsizliğini korurken giderek daha da huzursuz olmaya başladım. Hala nereye gitmem gerektiğine emin olamamıştım. Karaorman'ın iç kısımlarına yaklaştıkça sis giderek artmıştı, derin bir nefes alıp başımı yukarı kaldırdım, gökyüzü sanki buzlu bir camla engellenmişti; gece asla bitmiyor etrafta uçan ateş böcekleri, ay ve yıldızlar dışında siyahın her tonu gözler önüne seriliyordu. Ağaçlara tünemiş baykuşlardan birinin ötüşüyle ürperen hizmetçim bir anda kendini yerde buldu. Korkusuna yenik düşen atı da dört nala koşmaya başladı.

Tiksinti ile yüzüne bulaşan çamuru sildi. "Uğursuz kuş."Diye önce baykuşa ithamda bulundu, "Buraya dön seni korkak yaratık!" diye de çoktan arkasında kocaman bir toz bulutu bırakan atına seslendi.

"Şttt! Sessiz ol burası gürültüyü sevmez ve sen de ortalığı girer girmez ayağa kaldırmayı başardın." Hemen cevap vermeye yeltendi ama elimi kaldırıp onu durdurdum, burada neyle karşılaşacağımdan bende tam olarak emin değildim, temkinli olmakta her daim yarar vardı. 

"Kes." Diye emrettim, "hemen." Elimi uzatıp onu da Aqua'nın sırtına yerleştirdim.Titreyen bacakları işimi oldukça zorlaştırdı. Gelmek için bu kadar inat etmesine hala inanamıyordum. İlerliyorduk ama hala bana yol gösterecek bir ipucu olmadan, bu tehlikeye davetiye demekti. Sonuçta anlatılanlar rivayetten fazlası değildi, kimse uzun zamandır buraya girecek cesareti göstermemişti ya da aptallığı. Sanırım benim yaptığım her ikisiydi...

Yol boyu etrafımızı saran dikenli zehirli böğürtlen çalıları ve iskeleti andıran ağaçları birbirinden ayırmanın imkanı yoktu. Bazen etrafta bir gölge görür gibi olsam da ondan da emin olamıyordum. Benim korkusuz yol arkadaşım Aqua bile iliklerine kadar ürpermiş durumdaydı. Bir kurdunda ulumasıyla Amy'nin korkusu küskünlüğüne baskın geldi ve olanları bir kenara bıraktı.

"Yok artık. Geri dönmeliyiz Victoria bu senin oyunlarından biri değil. Karaorman hakkında hiç mi bir şey duymadın?" Sesi sonlara doğru giderek zayıflıyordu.

"Duyduklarım yüzünden buradayım." Kısmen de olsa doğruyu söylüyordum, büyük bir çoğunu rüyalarımda görmüş ve duymuş olduğumu şimdilik saklamam daha doğruydu. 

"Seni buraya getirecek kadar önemli olan ne olabilir ?"Dedi ve bana iyice tutundu. 

Ne demem gerektiğine emin olmak için bir süre bekledim. "İzini sürmek için."

"Daha açık konuşmalısın Asi, kimin izini?"

Neyin demesi daha doğru olurdu, rüyalarımda asla bir silüet görmeyi başaramamıştım. "Kara büyünün izini sürmek için buradayım."

Başını iki yana salladı."Bu çok anlamsız, onlar sürgün edildi. Artık tehdit bile değiller. " Son söyledikleri beni güldürüyordu. Amy buna inanacak kadar naifti ama ben değildim, geçen son üç yılda bir şey öğrendiysem o da artık bazı şeyleri sorgulamaya başlamamın zamanının geldiğiydi. Bundan daha bir başlangıç yapamazdım. 

"Gülme. Onları kızdıracaksın." Dedikten sonra omuzlarımı sarstı hafifçe, fısıltısı karanlıkta yankılanıyordu.

"Kimmiş onlar?" Korkusu beni eğlendiriyordu ve endişelerimi geri planda tutmama yardım ediyordu. Alaycılık şu hayatta sahip olduğum belkide en önemli silahımdı, şüphesiz böyle durumlarda harika bir kurtarıcı oluyordu benim için. 

"Hadi ama! Hangisini kastediyorsun ? Her an bir kurt adam ya da iz sürücü görebiliriz. " Böyle şeylere hiç inanmadım, bunlar çocukken bizi buradan uzak tutmak için gözdağı veren uyku vakti masallarından öte bir şey değildi. Ama cadıların gerçekliğini kimseyle tartışacak değildim.

Asi ve Kurt (Yeniden Başladı)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!