(Zawgyi)
႐ုတ္တရက္ႀကီး အေဖရဲ႕ နယ္ေျပာင္းေ႐ြ႕ရသည့္ အလုပ္ေၾကာင့္ ေဆာင္ဟြန္းတစ္ေယာက္အေတာ္ပင္ စိတ္အိုက္သြားရသည္။
ဆိုးေဖာ္ဆိုးဖက္ သူငယ္ခ်င္းေကာင္ေတြကို ထားခဲ့ရတာတစ္ေၾကာင္း၊ ၿမိဳ႕ႀကီးကေန အေနစုတ္သည့္ၿမိဳ႕ေသးႏုတ္ႏုတ္ေလးမွာ ေနရမယ္ဆိုတာက တစ္ေၾကာင္း။
ေျပာင္းရမယ္ စသိတုန္းကလဲ အေဖနဲ႕ပင္ ရန္ျဖစ္သည္အထိ သူ ပြဲၾကမ္းခဲ့ေသးသည္။ ဟုတ္ပါသည္၊ သူက ခပ္ဆိုးဆိုး၂၀အ႐ြယ္ေကာင္ေလးပင္။
မ်က္စိေရွ႕တြင္ အလုပ္ရႈပ္ေနၾကသည့္အေဖနဲ႕အေမကို ၾကည့္ၿပီး စိတ္ညစ္ရသည္။ ေဆာင္ဟြန္းကေတာ့ ေစာေစာကပဲ ခ်သြားသည့္ ဆိုဖာေပၚတြင္ ေျခပစ္လက္ပစ္ထိုင္ေနလိုက္သည္။
"သား၊ ေဆာင္ဟြန္း သားအခန္းက ပစၥည္းေတြထည့္ေနတုန္းမို႔ အေမတို႔လဲ အလုပ္ရႈပ္ေနေတာ့ သား လမ္းေလးဘာေလးထြက္ေလွ်ာက္ရင္း ေလွ်ာက္ၾကည့္ေလသား"
အေမ့စကားေၾကာင့္ ႏွာတစ္ခ်က္မႈတ္ကာ ထရပ္လိုက္သည္။ ခုခ်ိန္ လုပ္စရာဒါရွိေတာ့တာပဲမလား။
ဖိနပ္ျပန္စီးေနတုန္း ေနာက္ပါးဆီမွ အေဖ၏ "ရန္ျဖစ္မလာနဲ႕" ဆိုသည့္အသံလဲ ၾကားလိုက္ေသာ္လည္း ဂ႐ုမစိုက္ေပ။
ရပ္ကြက္ထဲ ပတ္ၾကည့္ေသာ္လည္း စိတ္ဝင္စားစရာမေတြ႕သျဖင့္ ဟိုဘက္လမ္းသို႔ သြားဖို႔ျပင္လိုက္သည္။
ဒီဘက္လမ္းလဲ ထူးမျခားမို႔ ေဆာင္ဟြန္းအေတာ္ပင္ ခ်ဥ္ေပါက္လာသည္။ လမ္းေလွ်ာက္ရတာပင္ ေညာင္းလာလို႔ မ်က္စိေရွ႕မွ အေအးဆိုင္ကိုသာ ဝင္ထိုင္ေနလိုက္ေတာ့သည္။
အေအးေသာက္ရင္း အာ႐ုံထဲဝင္လာတာက မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္က စာအုပ္အငွားဆိုင္ေလးပင္။ ဘာရယ္မသိ၊ ခမ္းခမ္းနားနားလဲ မဟုတ္၊ ခပ္ေဆြးေဆြးအညိုေရာင္ဆိုင္ေလးသည္ ခ်စ္ဖို႔ေတာ့ေကာင္းသည္။
အင္း၊ ပ်င္းေနတာနဲ႕ အဲ့ဆိုင္ေလးကိုပဲ သြားလိုက္ရမလား။
•••••••••
အသစ္ေရာက္လာတဲ့ စာအုပ္ပုံးထဲမွ စာအုပ္ေတြကို သူ႕ေနရာႏွင့္သူ၊ သူ႕အမ်ိဳးစားလိုက္ စီကာ တင္ထားသည္။
