CHAPTER 40

86 3 0

"Nathan this is our daughter Celine"

"Celine si Nathan, ang mapapangasawa mo"

I don't know what to do when the time comes na ma reach ko yung legal age ko magiging Misis na ako ng lalaking nasa harapan ko

Gwapo siya Matangkad Professional well, siya lang naman ang next na CEO ng Company nila 20 years old pa lang siya pero successful na siya

"Nice meeting you Celine"

Nginitian ko lang siya hindi ko alam kung anong sasabihin ko really I don't deserve him alam kong di niya rin ginusto to pero sino ba naman kami para promotesta

"Nathan? Why don't you take Celine around the house para naman makapag usap din kayo"

Sabi nung magandang babae ang Mommy ni Nathan

"Excuse us for a while"

Tumayo si Nathan kaya naman sinundan ko siya

Tahimik lang kaming naglalakad hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa kanya

"Celine alam ko namang ayaw mong matali sa'kin but let's try our best na mag work ang relationship nato"

"O-okay"

"Do you have a boyfriend?"

"Wala po"

"Po? Hahaha wag mo naman akong gawing matanda 4 years lang ang tanda ko sayo"

"S-sorry"

"It's okay Celine just call me Nathan wag lang Kuya, Manong or Po"

"Okay Nathan"

"Siya nga pala mag aaply ako bilang Professor mo sa University na pinapasukan mo"

Professor? Sa University? Para san pa? Sana naman walang utos yung mga magulang namin

"Wag kang mag alala free will ko to gusto ko kasing magturo sa University niyo para narin ma guide kita"

Tumango tango ako sa sinabi niya

"You should talk more wag ka mag alala di naman ako nangangain ng bata"

"H-Hindi na ako bata"

"You're still underage so you're still a kid"

"If that's what you think then"

"Hmm? Ano'ng course ba yung kinukuha mo?"

"Information Technology"

"Really? I thought business administration"

"Ayokong gumaya kay Kuya Matthew tsaka suportado naman ako nila Mommy"

"Gustong gusto mo talagang mag Program?"

Tumango tango ako

"Cool! gawan mo ko ng Program kapag grumaduate ka na ah?"

"Kahit ngayon na kita gawan siyempre may bayad"

"Hahahaha okay then"

Then nawala ang lahat ng kasiyahan napalitan ng kalungkutan

"San tayo? Dito? O sa kwarto mo?"

"Dito"

Ang kababuyan na ginawa ni Nathan kahit di pa kami kasal sana sinabi niyang ayaw niya na sakin sana in the first place di siya pumayag na pakasalan ako

Nakakatawa ka Nathan ikaw pala may kasalanan hayop! Baboy! Sana ikaw nalang yung nagkaganito sana may aids ka ngayong hayop ka!

Celine. Celine. Si Celine at ako ay iisa hindi ma absorb ng brain cells ko After all this time?  Ako si Celine? From Celine to Margarette. Mula sa mabait at mahinhin na Celine naging Loner at Malditang Margarette

Nagising akong puro puti sa paligid ko unti unti kong minulat ang mga mata ko

"Bunso!"

Agad kong nakita si Matthew na nasa tabi ng hospital si Sir Nathan naman nasa couch nakaupo lang

"Uuwi nako ayoko dito"

Tatayo na sana ako pero pinigilan ako ni Matthew =____=

"Hindi ka aalis mag papahinga ka wag matigas ang ulo Margarette"

Hindi ko siya pinansin at nahiga nalang ulit tinalikuran ko siya

"Uuwi nako bukas sa ayaw at sa gusto mo"

"Celi- Marga naman"

"Tama na Matthew hindi ako si Celine never akong magiging si Celine ako si Margarette"

"Bakit ba kasi ayaw mong tanggapin ang katotohan? Gustong gusto mong malaman kung sino si Celine diba? Ngayong sinabi ko na ayaw mong maniwala? Ang gulo mo ha?"

Ayokong maging si Celine ayoko sa mapait na sinapit niya ayokong maging fiance' ni Nathan ayoko sa mapait na nakaraan niya!

"AYOKO MAGING SI CELINE! BUTI NGA NAGISING AKONG MARGARETTE NA AKO EH!"

"Tatlong taon! araw araw kong hinihiling na sana maging okay ka na, sana bumalik ka na sa dati ang saklap lang na ngayong sinabi ko na ayaw mong maging si Celine?"

Tumayo siya saka lumabas ng kwarto sana pala di ko na inalam sana pala di ako naging usi wala akong planong bumalik sa dati

"Margarette sana bumalik ka na sa dati yung mahinhin kong Celine yung magiging asawa ko"

Ano daw? Ang kapal naman ng mukha ng Nathan na to siya nga ang may kasalanan diba? Kung di dahil sa pambababae niya noon di sana ako magiging ganito ngayon! Geez

"Sir umalis ka na please sana di na kita makita"

Hinarap ko siya at hinampas hampas yung dibdib niya

"Kasi tuwing nakikita kita bumabalik yung sakit na ginawa mo sakin Hayop ka! Lumabas ka na dito mag sama sama kayong mga epal sa buhay ko!!!"

Tumayo ako at tinulak siya palabas wala akong pakielam kahit may dextrose na nakasabit sakin nilock ko yung pinto ng makalabas siya

Tsk! Sana di ko nalang nalaman nawalan pa ako ng crush T_______T bukas na bukas tatakas ako dito si Matthew naman magbabayad ng bill bahala siya >______<

-------------------------------------------------------

My Professor and IBasahin ang storyang ito ng LIBRE!