30 💒

17.5K 1.7K 272
                                    

Keyifli okumalar

Bu bölüm dreameden hiç yayınlanmadı, o yüzden yorumlarınızı merakla bekliyorum 💜

On gün sonra

Yastığıma kafamı koymuştum ama bir türlü uykum gelmiyordu.

Ne çok şey yaşanmıştı.

Annem evlenmişti.

Başka bir şehire taşınmıştık.

Yepyeni bir okula gidiyordum ve yanımda Araz yoktu.

Artık dört kişilik bir aileydik.

Birkaç gün sonra annemin sergisi vardı ve kimse ile resimlerini paylaşmamıştı. Benimle bile.

Ne ile karşılaşacağımı bilmiyordum.

Çalıştığı okuldan çok memnundu.

Eren ile baya yakınlaşmıştık. Arkadaşları Doruk ve Göksenin ile de çok iyi anlaşıyorduk.

Bir sürü arkadaşım vardı. Ama kime Araz'ın yerini tutamazdı.

Ama sanırım bu üçlü bu kuralı yıkmak üzereydi.

Dedemler ile iki gün ara ile görüntülü konuşuyordum. Ama Araz ile her gün.

Dedem sırf bu yüzden kendine akıllı telefon almıştı. Araz ona nasıl kullanacağını öğretiyordu.

Eskisi gibi onların üst katında oturmayı isterdim.

Ayrıca bahsettikleri ihale gerçekleşmişti ve Tuğkan abiler kazanmıştı. Bundan sonra ise güvenlik daha sıkı olmaya başlamıştı. Sadece tedbir için olduğunu söylese de biraz ürkütücüydü.

Sık sık Hamza amcalar ile konuşuyordum ki Tuğkan abi bile bu kadar çok konuşmuyordu.

Hatta benden öğreniyorlardı olan biteni.

Ne zaman arasam, güzel torunum diye açıyordu. Bu beni kıpır kıpır yapıyordu.

Teyzem ve Pelin abla ile anneminde olduğu bir sohbet açıp dedikodu yapıyorduk. Hemde saatlerce. En sonunda ya dayım ya da Tuğkan abi, yeter deyip bilgisayarı kapatıyordu.

Ve evet. Hâlâ ne yiyeceğime karışıyordu. İlk başta çok dirensem bile, yorulduğum için uğraşmıyordum.

Arada Uraz abinin tabağına yemeklerimi fırlattığımda oluyordu.

Sık sık Tuğkan abinin kardeşleri geliyordu. Bende arada Emre ile vakit geçirmek için Erenlere gidiyordum. Beni evin beşinci üyesi olarak çağırıyorlardı.

Gittiğim okul çok iyiydi. Yani tam olarak Taşdelen soyadına yakışır bir okuldu.

Dipnot, artık okulun popüler kızı ben olmuş olabilirdim. Yaren sinir olsa bile Eren'in kuzeni olduğum için bana yanaşıp duruyordu. Eren gibi bende ondan kaçıp duruyordum.

Okulun resim kulübüne kaydolmuştum. Okul kendi içinde sergi düzenleyecekti ve annem benden daha heyecanlıydı.

Uraz abi tam olarak abim gibiydi. Derslerim konusunda yardımcı oluyordu. Bazen Marmaris'i özleyince beni saatlerce teselli ediyordu.

Düşüncelerim ile boğuşurken gözlerim artık benden bağımsız bir şekilde kapandı.

*

Tuğkan abinin bana uzattığı pasta ile kıkırdadım ve pastayı yedim.

Hepimiz bahçede oturuyorduk ve pasta yiyorduk.

Herkes çok mutluydu.

Bir anda Tuğkan abinin pasta olan tabağı yere fırlatması ile korkuyla irkildim.

Peri KızıHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin