*Psst* Notice anything different? 👀 Find out more about Wattpad's new look!

Learn More

"Σοβαρα τωρα θα τον παρακολουθήσουμε;τι παιχτηκε σε αυτο το δείπνο τελος παντων;"ρωτησε η Εβελίνα ενω ταυτόχρονα οδηγούσε αρκετά γρήγορα ώστε να φτάσουν το αυτοκίνητο του Κριστοφερ.

"Το δείπνο ηταν πολυ καλο,περασα παρα πολυ καλα!Και δεν θελω σχολιο!Απλα ο "καλος" μου δέχτηκε ενα περιεργο τηλεφώνημα και μου φάνηκε πως κατι δεν παει καλα!"

"Μαλιστα..τι να σου πω ρε φιλη,έλπιζω να βγεις λαθος!Αα να τος!"ειπε η Εβελίνα ενω χαμηλωνε ταχύτητα γιατι στο οπτικό τους πεδίο ηταν πλέον και ο Κριστοφερ και σε καμια περίπτωση δεν θα ήθελαν να τις δει να τον ακολουθούν.

"Και γιατι να βγω λαθος;"

"Με δουλεύεις;Αφου λες οτι πέρασες πολυ καλα,αν βγεις λαθος θα εισαι χαλαρή και ισως παιχτεί και κατι!"

"Αντε παλι...το οτι περασα καλα δεν σημαινει οτι θα γινει και κατι μεταξύ μας.Οκ ισως αλλάξω την σταση μου απέναντι του και τον δω και με αλλο ματι και μπλα,μπλα,μπλα αλλα ως εκει!"απαντησε η Εύα λιγο εκνευρισμένη.Ναι περασε πολυ καλα.Ο Κριστοφερ ηταν όμορφος και στο δείπνο ηταν υπέροχος μαζι της αλλα δεν ηταν ακομα σίγουρη αν ηταν ετοιμη να προχωρήσει με καποιον άλλον.Ειχε πληγωθεί απο την συμπεριφορά του Φιλίππου και νόμιζε πως δεν θα μπορούσε πλέον να αφεθεί ολοκληρωτικά σε καποιον.Παντα κατι μικρό θα την κρατούσε πίσω.Δεν θα μπορούσε πλέον να ειναι σίγουρη αν αυτος που εχει δίπλα της την αγαπάει τοσο ώστε να κανει τα παντα για αυτην.Γιατι αυτο ζητούσε,μια αγάπη που να μην υπολογίζει τιποτα.Να ειναι διατεθειμένη να δώσει αυτη αλλα και αυτος τα παντα!Η Εύα και στην σχεση της με τον Φίλιππο ηταν διατεθειμένη να κανει πολλα,ετσι ηταν ο χαρακτηρας της,δινοταν ολοκληρωτικά.Αλλα αποδείχτηκε οτι ο αγαπημένος της δεν ηταν ετσι. Ωστόσο ένιωθε ακομα πραγματα για τον Φίλιππο,μπορει οχι τοσο δυνατά γιατι μερα με την μερα ένιωθε να χάνεται απο μεσα της,αλλα το γεγονός να κανει κατι με καποιον άλλον δεν μπορούσε καν να το σκεφτει τωρα.Στο κατω κατω τωρα ειχε αλλα πραγματα να σκεφτει,οπως το οτι στο μπροστινό αυτοκίνητο βρισκόταν ο Κριστοφερ και κατευθύνονταν ενας θεός ξερει που.

"Καλε με ακούς που σου μιλάω;"διεκοψε τις σκέψεις της η Εβελίνα.

"Χμμ ναι..τελος παντων!Που λες να πηγαίνει;Οδηγαμε εδω και 15 λεπτα και δεν βγαζω ακρη.Δεν ξερω καν που είμαστε!"

"Ουτε εγω ξερω!Οσο παμε και απομακρυνόμαστε περισσότερο απο το κεντρο και λιγοστεύουν τα σπίτια και τα καταστήματα"

Ενας ερωτας εκει που δεν το περιμένεις!Διαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!