Bijna is het zover: Mainstreet en One Direction voor de tweede keer aanwezig op De Reus. De leerlingen van de hele school lopen alle naar de aula, de ene ontspannen en de andere wat zenuwachtiger. Zoals gewoonlijk zijn Nathalie en Nayton hand in hand naast elkaar. En daar komt ook Tim aangelopen om wat tegen ze te zeggen.

Tim: "Hey Nathalie en Nayton !"

Nathalie: "Heeey Tim!"

Nayton: "Hoi hoi !"

Tim: "Het gaat helemaal goed komen, hoor ! Weten jullie nog die aanval die we hebben opgezet toen ze hier voor de eerste keer waren?"

Nathalie: "Ja haha dat weet ik nog heel goed ! Zijn jullie dat nou wéér van plan?"

Tim: "Nee nee, zeker niet. Maar ik heb wel het filmpje nog op m'n mobiel en tablet staan. De kwaliteit is vrij goed."

Nayton: "Ooh wat mooi zeg ! Gaat je die laten zien als de grote discussie begint?"

Tim: "Natuurlijk. Daarvoor heb ik 'm ook meegenomen. Sterker nog, ik heb hem bewerkt. Het heeft nu ondertiteling, ondertussen praat ik soms zelf, daarna laat ik weer onze rechtszaak zien die we toen met ze hebben uitgevoerd. Dus het is nu niet meer zomaar een opname, maar - ik kan bijna zeggen - een film !"

Nathalie: "Cool ! Nou, ben benieuwd !"

Voor de tweede keer zijn ze er dan echt: De Mainstreeters en One Directioners. Er was even gedoe bij de entree, maar helaas voor degenen die geen lid waren van deze school: zij mochten er niet in. Ook wel logisch als de school al zo druk bezet is met personeel, leerlingen, de bands zelf en bovendien de camera-ploegen, waarvan sommigen zelfs filmen voor zenders op landelijk niveau. Het evenement mag beginnen. Op het podium staat de directeur samen met een presentator om het in te leiden.

"Daaames en heren, koeken en peren ! Welkom bij dit evenement waarin de Mainstreeters en One Directioners onder steun van hun fans in discussie zullen gaan met de critici ! De grote hamvraag die hier aan de orde zal komen is: in hoeverre hebben de bands bijgedragen aan de moordpartijen en depressiviteit van onze school?"

De presentator: "Welnu, we beginnen met een preek van Mainstreet, daarna volgt de preek die de Directioners hebben voorbereid en waar Dylan zal vertalen. Oké, Mainstreeters, kom maar naar voren !"

Er is nog even gefluister tussen de Mainstreeters:

Nils: "Oké, hebben jullie allemaal jullie cokes van tevoren gesnoven?"

Daan en Owen knikken, maar Daan nog niet.

Nils: "Daan??"

Daan: "Eehhm, nog niet."

Nils: "Niet?! Hier ! Als de wiedeweerga snuif in ! Straks kom je op het podium erachter dat je te kort komt als je er al een tijdje staat. Voor de rest, we gaan geen gekke dingen zeggen, hè? Want zodra we op komen en ons zegje mogen doen, staat onze landelijke reputatie op het spel."

Daan snuift in en dan zijn ze allemaal klaar om op te komen. Na wat geklap en gegil begint Nils te praten voor de microfoon:

"Jongens en meisjes. Ik hoop dat veel van jullie genoten hebben van ons vorige concert. Helaas - en ik vind het heel erg dat het zo gegaan is - hebben veel leerlingen van jullie school daarna zelfmoord gepleegd als ze al niet in hoge mate van depressiviteit terecht zijn gekomen. Dit betreuren wij echt enorm, maar wij hebben hier niks mee te maken."

Gejuich, gegil maar ook boe-geroep klinkt door de aula. Zowel duimen omhoog als duimen omlaag gaan de lucht in. Daan hervat.

"...Wij werden uitgenodigd voor jullie concert en zijn daar dan ook heen gegaan. Waaraan hebben wij dan al die disrespect en negatieve geruchten verdiend?"

Main Speed & Niall HorrorLees dit verhaal GRATIS!