*Psst* Notice anything different? 👀 Find out more about Wattpad's new look!

Learn More

Να παρει με άκουσε,σκεφτηκε η Εύα.Αυτο η αληθεια ειναι πως δεν το περιμενε και δεν ειχε προετοιμαστεί για το τι θα πει ή τι θα κανει.Ηταν σοκαρισμένη.Γυρισε την πλάτη να τον αντικρίσει και ειδε τον θυμό ζωγραφισμένο στο πρόσωπο του.Η αληθεια ειναι πως χαιρόταν που τον εκνεύρισε τοσο πολυ. Εξαλλου αυτος ηταν και ο σκοπός της,να τον κανει να θυμώσει,να νευριάσει και να μην την συμπαθήσει και να μην θελει να την παντρευτεί.Ας το παίξω χαζουλα και οτι δεν καταλαβαινω,σκεφτηκε.

"Εεεμ δεν καταλαβαινω τι εννοεις!Δεν πιστευω να νομίζεις οτι γελάω με αυτο που εγινε μεσα;"του ειπε με μια έκφραση καπως έκπληκτη.Αυτος ομως ηταν σίγουρος οτι η Εύα γέλαγε με αυτο αν και ακομα δεν ειχε καταλάβει τον λόγο που το εκανε.Το μονο σίγουρο ειναι οτι τον εκνεύρισε παρα πολυ.Και ειδικά τωρα που ηρθε εδω και την άκουσε να γελαει.

"Δηλαδη θες να μου πεις οτι δεν γέλαγες με αυτο;"την ρώτησε με υπερυψωμένο το φρύδι.

"Εννοειται πως οχι!"του ειπε χαμογελαστή.Αυτος δεν την πίστεψε φυσικά αλλα δεν το συνεχισε.Κούνησε καταφατικά το κεφάλι του, δίνοντας την εντύπωση πως την πίστεψε και πηρε ενα χαρτί να σκουπίσει το παντελόνι του.

Η Εύα θεώρησε πως την πίστεψε και απογοητεύτηκε αρκετά.Ηθελε να νομίζει πως τον κοροϊδεύει ή κατι τέτοιο και να σχηματίσει άσχημη γνωμη για αυτην και να μην θελει να την παντρευτεί.Αυτην μπορει να την ανάγκαζαν να τον παντρευτεί με το ζόρι αλλα αυτος δεν φαινόταν τυπος που θα εκανε κατι που του το επέβαλαν με το ζορι.Αν κατάφερνε να τον κανει να μην την θελει,ισως να γλύτωνε απο αυτον τον γελοίο γάμο.Βεβαια ουτε η Εύα ηταν ο τυπος του ανθρώπου που της αρεσε να την διατάζουν να κανει κατι ή να την βάζουν να κανει κατι με το ζόρι.Τωρα βέβαια ήξερε πως με το να τους παει κόντρα δεν θα κατάφερνε τιποτα,οποτε αποφάσισε να ακολουθήσει αλλη τακτική.Θα πηγαινε με τα νερά τους.Αν φυσικά έβλεπε πως δεν ειχε αποτέλεσμα,θα σκεφτόταν κατι αλλο.Ολη αυτην την εβδομάδα που την πέρασε πιο πολυ στο σπιτι,της πέρασε απο το μυαλο να το σκάσει και μονη της αλλα προτίμησε αρχικά να προσπαθήσει να γλιτώσει αλλιως απο ολο αυτο.

Απ αυτές τις σκέψεις της την έβγαλε ο Κριστοφερ που ειχε ήδη σκουπίσει το κρασί απο το παντελόνι του και την πλησιασε κοιτώντας την που ηταν ετσι αφηρημένη.

"Παμε μεσα;θα μας περιμένουν!"της ειπε και προσχώρησε λιγο μπροστα.Γυρισε να την κοιτάξει οταν ειδε πως έμεινε ακριβως στην ιδια θέση.Η Εύα χαμογελασε αμυδρά και ξεκινησε να προχωράει και αυτη πίσω απο τον Κριστοφερ για να πανε παλι πίσω στην τραπεζαρία.Η Εύα ηταν αποφασισμένη.Δεν θα το έβαζε κατω.Θα συνέχιζε να κανει διάφορα "νούμερα" για να εκνευρίσει τον Κριστοφερ.Σημερα ηταν σίγουρη οτι το κατάφερε έστω και λιγο και ηταν ικανοποιημένη με αυτο. Εξαλλου ηταν ακομα η αρχή.Ξαφνικα εκει που ηταν πίσω απο τον Κριστοφερ ειδε κατι μεταλλικό να αχνοφαίνεται κατω απο το σακάκι του.Δεν κατάλαβε αμέσως τι ηταν αυτο και γι αυτο επιτάχυνε το βήμα της με σκοπό να πλησιάσει και αλλο τον Κριστοφερ.Την ειχε φάει η περιέργεια για το τι μπορει να ηταν αυτο.Πλησιασε κι αλλο και αυτο που ειδε την σόκαρε και την εκανε να βάλει το χερι της μπροστα στο στομα της για να μην βγάλει καμια κραυγή.

Ο Κριστοφερ ένιωθε την παρουσία της Ευας πίσω του αλλα φυσικά δεν καταλαβε οτι η Εύα ειδε το μεταλλικό αντικείμενο κατω απο το μαύρο του σακάκι.Δεν μπορούσε να καταλάβει τι συμβαίνει με αυτην την κοπέλα.Γιατι έριξε το κρασί της πανω του;Ηταν μια απορία που ειχε αλλα ηταν σίγουρος πως με το καιρο θα καταλάβαινε.Απ την αλλη,ειχε περασει και απο το μυαλο του το γεγονός να ηταν οντως ατύχημα αλλα δεν του φαινόταν λογικο.Δεν ηταν δα και κανενα παιδακι 3 χρόνων που δεν ξερει να κρατάει ποτήρι στα χέρια του.

Το "ζευγάρι" έφτασε στην τραπεζαρία χωρις να ανταλλάξουν ουτε μια κουβέντα μεταξύ τους.Ο καθένας ηταν απορροφημένος στις σκέψεις του.Ο Κριστοφερ να προβληματίζεται με την συμπεριφορά της Ευας,η οποια απο την αλλη ειχε σοκαριστεί με αυτο που ειχε δει προ ολίγου.Ηταν σαν να ειχε καταπιεί την γλώσσα της.Δεν μπορούσε να βγάλει άχνα και ένιωθε τα ποδια της να αποδυναμώνονται,λες και απο στιγμη σε στιγμη θα έπεφτε κατω.Γυρισαν πίσω και έκατσαν ο καθένας στην θέση του.

Ο Κριστοφερ με τον πατερα του δεν έκατσαν πολυ ακομα.Γυρω στα 20 λεπτα περιπου.Ολη αυτην την ωρα,ενω ολοι μιλούσαν μεταξύ τους για διάφορα θέματα,η Εύα καθόταν αμίλητη στην θέση της και μιλούσε μονο οταν της απηύθηναν τον λογο.Ηταν χαμένη στις σκέψεις της μεχρι που ο Κωνσταντίνος και ο Κριστοφερ σηκώθηκαν για να φύγουν.Η Εύα και οι γονεις της,τους ξεπροβοδίσαν.Η Εύα τους χαιρέτησε τυπικά, δίνοντας απλα το χερι της,χωρις να εχει καθόλου ορεξη.Οι γονεις της απο την αλλη ηταν πιο χαρούμενοι και ευγενικοί με τους καλεσμένους τους.

Με το που έκλεισε η πορτα και οι καλεσμένοι τους έφυγαν,η Ευα γύρισε προς το μέρος τον γονιών της, κοιτάζοντας τους αποφασισμένη για αυτα που πρόκειται να πει.

"Εγω αυτον δεν τον παντρεύομαι,παει και τελειωσε!"ειπε δυναμικά,κατι που προκάλεσε το γέλιο του πατερα της.

"Ξερεις οτι στο τελος θα γινει αυτο που θελω εγω,ετσι δεν ειναι;"της απαντησε ο Ανδρέας.

"Μπαμπα αυτος οπλοφορεί!Ειναι επικίνδυνος άνθρωπος.!Και αυτος και υποθέτω και ο πατερας του.Δεν θελω να τον παντρευτώ,με τρομάζει!"ειπε η Εύα,με φανερό τον φόβο στην χροιά της φωνής της.

Στην φωτο ο Κριστοφερ.Το ξερω μικρό αλλα δεν πρόλαβα να γραψω μεγαλύτερο και προτίμησα απο το να αργήσω να βαλω μικρό!!

Ενας ερωτας εκει που δεν το περιμένεις!Διαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!