---> Choi Collins at the picture! :)

-----

Chapter 25

Tiffany's POV

Si Choi kaya nasaan na? Baka naman nag-absent?

Nakakailang naman dito sa classroom. Nagkaklase nga si ma'am... marami namang absent.

Uso ba ang sakit ngayon? Flu? Ano?

Si Riba, may pinuntahan. Si Sica, ewan. Si Choi, ewan. Si Sumi, ewan. Si Rio, may pinuntahan din.

Ako kaya?

Nakapagtataka naman yata? Baka nagkasakit sila? Pero sabay-sabay? Ano yun? One for all, all for one? Aba! Matinde!

*pakkkk!*

Nagulat ako sa lakas ng hampas ni ma'am sa blackboard.

"Miss Kastel! Are you listening to me?" Tanong ni ma'am.

Uwaaaaah! Dora ko~~~ I'm sorry pero I need to be a good liar. Huhuhu! T____T

"Y-yes, po." Sabi ko.

Pwedi ko bang dugtungan ng JOKE? Huhuhuhu! T_____T

Ngumiwi siya.

Aba, may sakit din ba si ma'am? Pero mukhang nasa bibig. Ngumiwi eh. Baka naman sinasaktan siya ng asawa niya? Aba, kailangan na ni ma'am pumunta sa GABRIELA!

"Then, what's the meaning of the word euthanasia?" Tanong niya.

Aba... uhmmm... ano ba yun?

Ah! Alam ko na!

"Act or practice of killing?" Sabi ko.

HANO DAW ANG SABI KO?!!

Dapat ay sasabihin kong...

"Youth of Asia."

HINDI KO ALAM KUNG SAAN KO NAKUHA ANG ANSWER NA YUN.

BASTA, BIGLA N LANG LUMABAS SA BIBIG KO.

Di kaya....

MAY AMNESIA AKO?

Pero, paano? At saan ko nanaman nakuha ang salitang yan? Ano ba yan? Kung ano-ano ang iniisip ko. Hay nako~~~ may pag-asa ba ako?

"Good. You have an idea. But still, you're obviously not listening to my discussion!" Mataray na sabi ni ma'am, at nagpatuloy na sa pagtuturo.

Anyare kay ma'am? Paano kaya nalaman ni ma'am? Manghuhula ba siya? Future manghuhula? Ano? Mamboboso? Mambobola? At saan naman nanggaling ang bola?

Hay... masakit sa brain. =___=

-

Sica's POV

Tinapik ko ang kanyang kamay. "Wag na wag mo akong mahawak-hawakan! Baka nakaalimutan mo, ayaw ko sa demonyo!" Sigaw ko kay Ace.

Napailing lang siya. "Hindi maganda ang ginagawa mo." Sabi niya.

Napabuntong-hininga lang ako. "At sa tingin mo, mabuti ang ginagawa mo? 'Wag ka ngang magmalinis! Nakakainsulto ang pagkatao mo!" Sigaw ko sa kanya.

Hinintay ko kung ano ang reaksyon niya.

Inaasahan kong mapapatingin siya sa sahig at magso-sorry. Pero hindi yun ang nangyari. Ngumiti lang siya ng malapad.

Hindi ito ang Travis na kilala ko. Ibang-iba na siya ngayon.

"May mga bagay na sadyang binuhay para kumitil ng buhay. Alam mo yan." Sabi niya.

The Three Mafia KingsBasahin ang storyang ito ng LIBRE!