Ninety- three

772 45 0

21 Oktober 2010.

Tik, tok, tik, tak. Altijd als je wacht gaat de tijd niet zoals het normaal langs je voorbij vliegt. Je voelt en merkt dan pas elke seconde, iets waar ik niet van hield. "Waar wacht je op?", vraagt Ellique die de kamer in komt lopen. "Tyler en Jon komen straks. Ik ga een nieuwe cover opnemen, ze gaan me helpen.", zeg ik, en Ellique knikt. "Tof!", zegt ze, en ik glimlach. "Alleen haat ik wachten..", mompel ik. "Misschien moet je dan alvast dingen klaarzetten? Waar ga je filmen?", vraagt ze, en ik geef haar het simpele antwoord dat 'slaapkamer' heet. "Had ik kunnen verwachten.", lacht ze, en ik kijk naar de klok. "Ik pak wel alvast drinken en eten, dan kunnen we gelijk aan de slag.", zeg ik, en Ellique knikt. "Dat zal ik doen ja, en jij moet water drinken. Niks reinigt beter dan water.", zegt ze verstandig, en ik knik. "Zou ik doen mama.", zeg ik, en ik was bezig met lopen maar sta weer stil. "Mama..", mompel ik, en ik denk terug aan de woorden van Zayn. Ze was altijd vrolijk, en nu zonder mij niet. Ik had een beter afscheid van haar moeten nemen, of in ieder geval een belletje was wel op zijn plaats geweest. "Als je me nodig hebt ben ik er.", zegt ze, en ze pakt haar autosleutels. Ik piep een 'bedankt', en dan verlaat ze het huis. De stilte laat me ongemakkelijk voelen, in het huis waar ik eigenlijk woon. Mijn moeder moest eigenlijk altijd alles alleen doen. Zachtjes zing ik een tekst, dat me linkt aan mijn moeder. "You had to do it all alone, make a living make a home. Must have been that hard as it could be. And when I couldn't sleep at night, scared things you turn them right. You will hold my hand, and sing to me..". Ik liep door naar de keuken en pakte drinken, en eten. Ik moest zingen, niet omdat ik goed was, maar omdat ik dan alles vergat. Toen de deurbel ging had ik een glimlach op mijn mond die verder dan mijn oren ging. Eindelijk kon ik doen waar ik me fijn bij voelde. Ik kon er in wegrennen, zonder mensen pijn te doen. And if we run away, run away now we won't ever look back. Let's run run run away, run run run away, run run run away.

The untalentend daughter. - One DirectionLees dit verhaal GRATIS!