42. Bölüm - 'Derin' Kararlar

15.3K 581 97

Merhabalar! Geçen hafta fazla yoğun olduğum için bölüm yazamadım, bunun için özür diliyorum.

YGS’ye girecek olan herkese başarılar diliyorum. Allah yardımcınız olsun.

Veya bunu okuduğunda sınavdan çıkmış olanlarda umarım güzel bir sonuçla ayrılmışsınızdır. Ne olursa olsun hayat devam ediyor. Hiçbir şey için geç değil. Emeklerinizin karşılığını almanız dileğimle..

Sizleri seviyorum!

Bu bölümün ithafı ‘thebursin7’ ye gidiyor.

Keyifli Okumalar! :*

 

 

“Efendim baba?”

 

“Kerem? Neredesiniz oğlum? Zeynep nasıl?”

 

“Baba sen nereden biliyorsun?”

 

“Aksel haber verdi. İyi mi Zeynep?”

 

“İyi baba, başka diyeceğin bir şey yok ise ben Zeynep’in yanına geri dönüyorum.”

 

“Iı şey yarın yeni ortağımızı yemeğe çağırdım, gelin kızımızı da getirde hava değişikliği olsun ona da..”Gelin kızımız ha, iyiymiş!

 

“Tamam, getiririm de yeni ortak kim baba Can ve Akselin babasından sonra?”

 

“Cihan Yılmaz!”

 

“Ne?!”

İstemeden bağırdığımın farkına varmamla kendimi sakinleştirmeye çalışıyorum. Ne demek Cihan Yılmaz ya? Ne ara, ne zaman?!

“Kerem? Ne oldu oğlum?”

 

“Baba? Ne diyorsun sen ya? Cihan Yılmaz derken, ne zaman yani niye benim haberim yok! Hem o adamın kim olduğunu biliyor musun sen?”

 

“Bilmiyorum, yani annen bana bahsetmişti bir ortaklıktan bana da sunulan şartlar ve ortaklıkta ki para makul gelince kabul ettim, yarın akşam da yemekten sonra tam olarak imzaları atacağız!”

 

“Annem mi? Annem mi yaptı anlaşmayı?”

 

“Evet, dedim ya annen bahsetti zaten bana, bu durumda annen yapmış oluyor anlaşmayı!”

Gerçekten mi? Bende anlamamıştım zaten bunu! Gece gece sinir ediyorlar insanı!

“Anladım! Annem oralarda mı peki? Oralardaysa telefonu ona verir misin?” diyorum sert bir tavırla. Ah anne ah! Nedir Zeynep’e olan garezin, neden bunu bana, ona, bize yapıyorsun?

“Iı, evet, bir saniye veriyorum, iyi geceler oğlum, yarın gece görüşürüz.”

Ya Sen Olmasaydın? (Düzenleniyor)Bu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!