00.05

471 72 207
                                    

Herkese yeni bir bölümden merhaba

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

Herkese yeni bir bölümden merhaba. Uzun zamandır bölüm atamıyordum, bu yüzden diğerlerine kıyasla uzun bir bölüm yazdım. Umarım beğendiğiniz ve bol yorum yaptığınız bir bölüm olur.

Keyifli Okumalar, Bölümler bir hafta arayla gelecektir.

Keyifli Okumalar, Bölümler bir hafta arayla gelecektir

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

ŞAHMERAN KARAVÂRİS

🏚️⚖️⚰️

Kimseye ama kimseye inanmıyorum, güvenmiyorum. Çünkü her birimiz yüzlerimizdeki iğrenç maskenin ardında saklıyız. Her birimizin içinden bir başkası çıkıyor ve her yeni yüzümüzle, tıpkı matruşkalar gibi biraz daha küçülüyoruz. Benim yüzümde de aynı maskeden vardı. Ağrılığını taşıyor tek taktığımda derimin altında kalıcı yaralar bırakıyordum. Bir bakıma bu maskeyi takmak da zorundaydım şayet olduğum gibi davransaydım şuan hala abisinin cesedi başında ağlamaya devam eden Kıvanç'a sarılmak isterdim. İstemiyordum ama. Ne bir insana dokunmayı kaldıracak midem vardı ne de insanların o acısına merhem olacak gücüm. 

Gözlerimi dakikalardır yaptığım gibi yine sahil boyunca gezdirdim. Kaç dakika geçti bilmiyordum fakat hala kumların üzerinde oturuyor Kıvanç'ın birkaç metre gerimde yaktığı ağıtları dinliyordum. "Yılan, evine git." dedi arkamdan gelen kaba sesin sahibi Şahmeran. Ellerimi kuma daha da gömerken yüzünü görmek için başımı geri attım. Buradan bakıldığında onu tersten görüyordum fakat benim için pek bir mahsuru yoktu. "Arabam yok." Ellerini giydiği yeni kıyafetlerinin cebine sokarken sert kaslarını saran gömlek gerildi. "Bana ne bundan." Gözlerimi devirerek bedenimi tamamen kumların üzerine uzattım. Başım hafiften Şahmeran'ın ayakkabısına vururken yüzümü buruşturup "Çek lan ayağını!" diye bağırdım. Yüksek sesime derin bir nefes alırken başımın altındaki ayakkabısını çekti ve başım kumalara uzanırken kaşlarımı çattım. "Arabam yok beni evime götsün adamlarından biri." Yüzünü göremesem de göz devirdiğini hissetmiştim. "Onlar senin makam şoförün değil, kalk git evine." 

"Kıvanç getirdi o götürür beni." 

"O kendi bile zor gidecek evine." 

"O zaman sen götür!" diye bağırıp yerimden doğruldum. Evimden sahile yarım saatlik mesafe vardı ve hava resmen siyahın en koyu tonunda bir hal almıştı. Beni sikseler bu havada o kadar yolu yürümezdim. Önce kaşları çatıldı sonra da havayı fark ederek başını salladı. "Geç arabaya." Emrine gözlerimi devirip yerimden kalktım ve çamurlu kıyafetlerimin götüne toplanan kumu silkerek siyah saçlarımı geriye attım. "Bagaja bineceksin." Şahmeran'ın sesini duymamla başım yerden kalktı ve alev saçan gözlerimle ona bakarken arkasından yürümeye başladım. "O bagaja seni sokarım ama binmem." Elleri iki yanında sallanırken omzunun üstünden bana baktı. "Seni bu şekilde koltuğuma oturtmam." Omuzlarımı silkip elimi önüne geldiğimiz arabanın kapı koluna attım. "Senin oturtmana gerek yok, Allah'a şükür ayaklarım var."

SON CADDEHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin