22 Bölüm "Öfke"

18.8K 1K 27

Bu bölümü kimse okumuyor biliyorum. aslında yazmaya devam etmemin nedeni ise kendimi geliştirebilmek. ve bir gün biliyorum ki okunacak.

yakında yeni bir hikaye ile iç içe olacağız. 

Lütfen vetolarınızı esirgemeyin lütfen :(

olumlu olumsuz yorumlarınızı bekliyorum sevgiler :)

Koca evin bahçesine girdiğimizde biraz tedirgin idim. Calibti bu herşeyi yapabilirdi. Hatice ile göz göze geldiğimizde korkuyu gördüm. Korktuğumu belli etmemeye çalışarak güçlü olmaya çalıştım. Kapı açıldığında hizmetkârlardan biri “ Tuğçe hanım calib bey sizi salonda bekliyor.” Hatice hızlı adımlar ile kaçıyordu. Haticeyi durdurdum “ nereye kaçıyorsunuz he ? dost dosta bunu yapar mı benle gelin.” Gülümsemiştim. “ ama tuğçe calib yalnız seni çağırmış.” Salona gitmeme gerek kalmadan beyefendi kendi ayakları ile önüme gelmişti.

“ nerdesin sen he nerdesin kadın?” bağırması ile irkilmemiz bir oldu. “ gezi-yor-duk” kekeleyerek cevap verdim. Gözlerinden ateş fışkırıyordu.

“ kimden izin aldın lan sen he? Benim niye haberim yok ?”

Yutkundum elimi calibin omuzuna koymuştum elimi indirdi bileiğimi sıktı

“ cevap ver bana” boynumu büktüm “ Asife annemden izin aldım. Ali ve hatice ile gidebileceğimi söyledi “

Sinirle ellerini yumruk yapmış etrafımda dönüyordu “ Ben neyim burada ? bana neden sormadın ben senin kocanım kocan.” Yüzüme kükrüyordu resmen. Ağzımı açacakken tokat yedim.  “ derhal odaya git beni bekle.”

 

Calibin ağzından :

Beria ile eve döndüğümde evde sessizlik hakimdi. Sıkılmıştım gidip tuğçeye bakayım dedim. Odasında yoktu merak ettim. Kime sorsam bilmiyordu. Hizmetkârlardan biri ali ile gittiğini söyledi.

“ bir erkekle nasıl gider nereye gider bu kadın”

Öfkelendim sinirim koskoca evde yankılandı. Aliyi aradım cevap vermedi daha sonra kuzenlerimden cudiye aklıma geldi belki o biliyordur.

“ cudiye’yi çağırın bana.” Korkudan herkes hızlı adımlarla uzaklaşıyordu.

Cudiye bir anda karşımda bitti. “ Kızım tuğçe’den haberin var mı senin ?” kafasını salladı. “ evet, bugün Hatice ali ve Tuğçe geziye gittiler.”

“ sen neden gitmedin?”  boynunu büküp “ calib bugun rahatsızım o yüzden.” Tam arkasını dönüp gidiyordu “ hatice’nin telefon numarasını ver bana”

Telefonunu uzattı verilen numarayı girip aradım. Cevap veren yoktu tam 8 kere aradım aliyi de haticeyi de “ bunlar ne halt yiyorlar.” Öfkem dinmiyordu.

En sonunda akşama doğru telefon çaldı açtım “ alo calib ben tuğçe.”  Sesini duyunca öfkem daha da artmıştı “ sen hangi cehennemdesin lan. Neredesin”

 “ ırakı gezmeye çıktık calib eve dönüyoruz şimdi.”

“ sen gel eve gel yaktım çıranı tuğçe.” Telefonu kapattığımda neredeyse içim içimi yiyordu. Kendime hakim olamıyordum. Bir zaman sonra salonda bekleyemedim girişe geçiş yaptım. Kapının açılması ile karşımda ki kadına baktım. Korkum onun beni bırakıp gitmesiydi aslında bu da değildi başka bir erkekle geziyor olması beni kendimden geçirmişti.

Irak'ta Bir Türk GelinBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!