We hadden gezegd dat jullie van onze leeftijd waren en ons niet zo gauw wat aan zouden doen omdat we allemaal nogal jong zijn. Bovendien wisten jullie niet van ons bestaan af dus waren jullie weer vooral nieuwsgierig naar ons'.

Ik dacht weer terug aan de dag dat we hun tegen kwamen, wij deden niks nee. Ik kan me nog herinneren dat ik een speerpunt op m'n wang voelde zodra ik wakker werd. Wij zouden niks doen of niks aan kunnen richten, zij daarintegen zeker wel als ze dat wilden doen.

We liepen steeds verder naar beneden tussen de vele bomen door. Dat het hier allemaal paste eigenlijk en ik keek weer naar boven. Hoe ze het voor elkaar kregen weet ik niet maar de huizen verschilden ook in hoogtes. Het ene huis zat hoger dan de andere en als ze echt héél erg dicht bij elkaar zaten zag ik zelfs een plateau dat van het ene huis naar het andere huis liep. Slim maar ook wel gezellig leek me.

De grond liep weer minder af en we kwamen ergens aan. Aan beide kanten stonden twee houten gebouwen gewoon op de grond. Bij allebei stonden de deuren open en zag ik aan mijn linkerkant meiden uitkomen en bij mijn rechterkant jongens. Slaapgebouwen?. Maar voor wat dan?.

'Onze trainingschool' verklaarde Gavin toen hij mij zag kijken. Verderop was een groot houten gebouw waar ook de deuren van open stonden en ik kon er zo doorheen kijken. Via die deuren kon ik zo weer naar buiten kijken.

'Kunnen we daar ook even kijken?' vroeg ik hem. 'Natuurlijk al weet ik niet waarom want je hebt daar niet echt veel te zoeken' en hij haalde z'n schouders op. Ik keek Daray aan 'hebben jullie eigenlijk al gezegd waar de rebellen naar toe zouden gaan'.

Hij knikte 'en ze zijn er al geweest ook' ik keek hem afwachtend aan 'ja' zei ik vervolgens 'en?'. 'Ze waren er niet', 'wat?' zei ik ongelovig 'dat is onmogelijk ik heb gehoord dat ze die kant op gingen'. Daray haalde zijn schouders op 'of ze zijn ergens anders naar toe gegaan of ze zijn nog onderweg'.

'Wat is er?' vroeg Gavin 'oh het kamp van de rebellen' zei ik onverschillig. 'Ja ik hoorde het, ze zijn er niet of moeten er nog aankomen, ze schijnen daar de boel nog bekeken te hebben, misschien dat ze er waren geweest. Ze hadden ook in de omgeving gekeken maar niks, blijkbaar rijden ze anders dan wij denken of is er onderweg wat gebeurd'.

Dit was nou niet echt iets wat ik wilde horen. Ik wilde horen dat ze gepakt waren en dat Killian achter de tralies zat of hoe ze hier iemand gevangen nemen dan. En dat de anderen die nog vast zaten daar bevrijd werden. Ik wil niet weten wat ze met hun gedaan hebben toen de rebellen erachter kwamen dat wij ontsnapt waren.

We liepen verder en stapten het gebouw in. Ik kon door de open deur buiten zien dat het gebouw rond liep in een vierkant. Buiten was een grote open plek. het was op dit moment leeg maar ik kon zien dat hier getraind werd.

Aan de rechterkant stonden aardig wat doelschijven opgesteld. Die waren al vaak gebruikt want je zag veel gaatjes van de pijlen. Bovendien de plek waar ze moesten staan was kaal, er groeide geen gras meer.

Aan de linkerkant werd het gras steeds minder en ik kon wel gokken waarom. Ik denk dat aan deze kant met zwaarden geoefend werden. De grote houten stammen met hier en daar diepe sneden verraadde dat ook wel.

Iets daarnaast verder achter in een hoekje en aan het begin hier, zag ik snel door even om het hoekje te spieken, staken twee balken uit het gebouw waar wat aan hing. Ik geloof hun versie van een boksbal. De gang waar we momenteel in stonden ging dus om die open plek heen. Links boog hij af en rechts ook. 

We liepen naar rechts en gingen uiteindelijk de bocht om. We kwamen deuren tegen die open stonden of dicht zaten. Daarin zag ik hoe ze hun eigen wapens maakten en een keuken. Hoe verder we liepen hoe meer stemmen ik hoorde. We liepen weer de hoek om en ik zag waarom ik al die stemmen hoorde.

Andere WereldLees dit verhaal GRATIS!