on üç

4.7K 267 44
                                    

Deniz

"Nerede bu amına koyayım?!" dedim sinirle. Kayra saatlerdir telefonları açmıyordu.

"Bilmiyorum." diye mırıldandı benim aksime sinirli değil daha çok endişeliydi.

Kayra biz olmadan geceleri dışarı çıkmayı hiç sevmezdi. Korktuğunu biliyorduk ama bunu hiç itiraf etmemişti.

"Başına bir şey gelmemiştir değil mi?" dediğinde yüzümü sıvazladım.

"Gelmemiştir. Yani umarım." dedim.

"Hepsi bizim suçumuz. Çocuğu unuttuk anasını satayım." dediğinde kaşlarımı çattım.

"Tek kelime etmeden çekip giden oydu. Suçlu değiliz."

"Tamamda neden haber vermeden gitti? Ya da biz nasıl fark etmedik gittiğini?"

"Sevişiyorduk Demir. Ne bekliyorsun?Kendimi unutuyorum o an." dediğimde bana umutsuz vakaymışım gibi baktı. Kendini yatağa bırakıp gözlerini birkaç yıl önce yaptığımız yıldızlarla dolu tavana dikti.

"Ne yapacağız,çıkıp arasak mı?" dediğinde gözlerimi devirdim.

"Koskoca şehirde nereden bulalım."

"Ama-" derken sesini dış kapının açılma sesi kesti.

Aynı anda ayağa kalkıp odadan çıktığımızda Kayra'nın hırkasını çıkardığını gördüm. Sakin halleri beni deli ederken,

"Neredeydin sen?! Ne kadar korktuk haberin var mı?" dediğimde gözlerini bir kez bile bana çevirmeden yanımdan geçti.

"Kayra ne oluyor?" dedi Demir.

"Siktir," deyip güldüm. "Bir de görmezden mi geliyorsun?!" sinirle kolunu tutup sıktığımda yüzü buruştu.

"Deniz kolumu bırak." dedi kuru sesiyle.

"Neredeydin." dedim baskılayarak. Cevap vermediğinde sesimi yükselttim.

"NEREDEYDİN?" karşımda korkuyla titreyen Kayra ve sinirden titreyen ellerimle ne yapacağımı şaşırdım.

Neden bu kadar sinirlendiğimi bilmiyorum ama o yokken daha önce olanları yaşayacak korkusu benim sinrilenmem için yeterliydi.

"Deniz sakin ol amına koyayım." deyip elimi Kayra'nın kolundan ayırdı Demir.

"Sakin mi olayım? Haber bile vermedi giderken. Ya aynı şeyler olsaydı?!" dediğimde Kayra titrek bir nefes aldı. Demir'in gözlerindeki öfke korkuyla harmanlanırken dişlerini sıktı.

Kayra'yı  kenara çekerken devam etti.
"İyi değil görmüyor musun? Uzatma artık."

Kayra'nın yüzünü incelediğimde kızarmış gözaltları ve solgun yüzüyle ne kadar yorgun göründüğünü fark ettim.

Kolunu tutan eliyle başını öne eğip yanımızdan geçip gitti. Kapısını kapattığında Demir başını olumsuz anlamda sallayıp odasına girdi.

Tek başıma koridorda dikilirken saçlarımı karıştırdım. Sanırım ileri gitmiştim. Ve telafisi zor olacaktı.

**
noluyo

Az önce titriyordum üzüntüden galiba dedim pencere açıkmış soğuktan g*t*m dondu

HIYAR [bxbxb]Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin