Το κινητο της Ευας χτυπούσε ασταμάτητα εδω και αρκετή ωρα και ετσι ο Φίλιππος αναγκάστηκε να αφήσει την Εύα απο την αγκαλια του για να σηκώσει η κοπέλα το τηλεφωνο της.Η Εύα έφυγε διστακτικά απο την αγκαλια του Φιλίππου και έπιασε το κινητο για να δει ποιος ηταν αυτος που την καλούσε τοσο επίμονα.Κοιταξε την οθόνη και είδε πως την καλούσε ο πατερας της.Εκανε μια γκριμάτσα και κοίταξε τον Φίλιππο.

"Ο πατερας μου ειναι"του ειπε χωρις να χαίρεται ιδιαίτερα για αυτο.

Δεν είχαν και τις καλύτερες σχέσεις πλέον.Μικρη τον λάτρευε και περισσότερο χρονο περνούσε με αυτον παρα με την μητέρα της.Οχι πως τωρα δεν τον νοιαζόταν ή δεν τον αγαπούσε αλλα πλέον τα πραγματα είχαν αλλάξει.Τωρα πια τον έβλεπε σαν ενα άνθρωπο που νόμιζε οτι μπορει να κανει τα παντα με τα λεφτά του,ακομα και να κλείσει το στομα της ίδιας του της κόρης.Αυτη βέβαια μπορει ναι μεν να ειχε συνηθίσει να εχει τα παντα στα ποδια της και να ηταν αρκετά κακομαθημένη,αλλα σιγουρα δεν ηταν σαν αυτον.Ηξερε πως μπορει με τα λεφτά να αγοράσεις ενα υπεροχο φόρεμα ή ένα σπιτι,αλλα δεν μπορεις να αγοράσεις κάποια απλα,σημαντικότερα πράγματα οπως είναι η αγαπη,η ευτυχία,η εμπιστοσύνη...Μπορει σε κάποιες φάσεις της ζωής,τα λεφτά να σε καθιστούσαν χαρούμενο αλλα αυτο ηταν παροδικό.Ο πατερας της απο την αλλη νόμιζε πως κάνοντας ολα τα καπρίτσια της κόρης του θα την εκανε να ξεχάσει και θα επανορθώνε για τα λάθη του, αλλα δεν ηταν ετσι.Η Εύα μπορει να απολαμβανε το γεγονός οτι ειχε οτι ηθελε οποτε το ηθελε και κάποιες φορές να το καταχραζοταν,αλλα βαθιά μεσα της δεν ξεχνούσε.Ηξερε πως αν σπάσει το γυαλί,ουτε τα λεφτά όλου του κόσμου δεν θα μπορούσαν να το επαναφέρουν στην αρχική του κατάσταση.Καπως ετσι λοιπον ηταν και η σχεση με τον πατέρα της.Αυτος νόμιζε πως ολα θα γίνουν οπως πριν αλλα δεν έγιναν ποτε.

Το κινητο της ξανα χτύπησε και η Εύα το σήκωσε απρόθυμα.

"Ελα μπαμπά,τι συμβαίνει;"

"Στις πέντε να εισαι σπιτι,θελω να μιλήσουμε!"

"Δεν μπορω,εχω κανονίσει" του ειπε κοφτά η Εύα καθώς δεν της αρεσε καθόλου ο τόνος του που ηταν σαν να την διατάζει.Ποτε δεν της αρεσε να της λενε τι να κανει και πως να το κανει.Ηταν κατι που την εκνεύριζε.

"Δεν με ενδιαφέρει!Να ξεκανονισεις!Στις πέντε να εισαι εδω,τελος!" ειπε και χωρις να περιμένει την απαντηση της έκλεισε το τηλεφωνο.
Η κοπέλα ξεφυσηξε δυνατά και γύρισε προς τον Φίλιππο που την κοιτούσε με την απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπο του.

Ενας ερωτας εκει που δεν το περιμένεις!Διαβάστε αυτήν την ιστορία ΔΩΡΕΑΝ!