De biologieleraar komt het lokaal binnen waar net dans en drama is gegeven om de laatkomers op te halen, zoals hij dat wel vaker doet als het niet zo ver lopen is. Zijn naam is meneer Ringelaar. Hij staat bekend om zijn toewijding in het lesgeven, maar ook om zijn slechtziendheid.

"Dames en heren, komen jullie ook? ... Wat staan jullie bij de kist te staan? Laat mij es kijken? ... Aah, net wat ik nodig had voor m'n les: drie doden die hun lichaam ter beschikking hebben gesteld aan de wetenschap !"

Tim: "Nee, kijk beter !"

De docent gaat wat dichter in de kist kijken. Te zien: drie personen, te weten Brit, Klaartje en Fleur, drie messen door het hart en drie post-its op de buik met de teksten: "Liever dood dan zonder Harry", "Liever dood dan zonder Nils" en "Liever dood dan zonder Daan".

meneer Ringelaar: "O, wat een verdriet ! Dit moet de schoolleiding weten. Laten nu alle nog aanwezigen - en daarmee bedoel ik alle nog aanwezigen in dit lokaal, behalve de drie eh.. je weet wel - laten die allemaal meehelpen met het meeslepen van de kist naar beneden."

De kist is beneden bij de schoolleiding. De conciërge, de directeur en een sectorcoördinator hebben de doden inmiddels gezien.

Conciërge: "Ongelooflijk dat Brit ertussen zit. Juist diegene die ik vorige week nog gesproken heb. 'Liever dood dan zonder Harry', nou nou nou ik wist niet dat haar depressie - trouwens die van deze drie - zo erg was."

Sectorcoördinator: "Ja, maar weet u wat mij zo opvalt? Het zijn momenteel altijd van die scherpe spullen die problemen veroorzaken: eerst Brit die een passer gooit en dan nu deze drie messen."

Directeur: "Dat zijn maar twee gevallen."

Biologieleraar: "Ja, maar misschien is het toch wel goed om beveiligingspoorten te plaatsen. In de zin van: je mag pas de school in als je je tas door een stralingsapparaat hebt laten gaan. U weet wel, net als dat je niet de Tweede Kamer in Den Haag binnen mag komen voordat je je spullen hebt laten controleren. En in het parlement in Brussel hebben ze ook zoiets."

Conciërge: "Goed idee. We moeten de bouw ervan wel zodanig regelen dat iedereen elke dag toch binnen kan komen. Dus dat de bouw de instroom niet verstoort of andersom. Maar dat komt wel goed."

Nayton: "Misschien moeten we alles wat hier met One Direction en Mainstreet te maken heeft gewoon wegstoppen. Alle posters weg en al helemaal dat schilderij daar."

Conciërge: "Nou, dat zullen de meiden niet leuk vinden."

Tim: "Ja, maar we krijgen er wel problemen van."

Sectorcoördinator: "Nou, ik weet niet of dat ligt aan die posters en schilderijen. En misschien worden de problemen nog erger als we ze zouden weghalen."

Directeur: "Laten we met de bouw van die stralingsapparaten beginnen. Ehm, niet nu gelijk, maar ik bedoel vóórdat we de posters eventueel weg halen."

Een week later. De bouw afgerond...

Er staat een ellenlange rij van leerlingen. Allemaal aan het wachten totdat zij aan de beurt zijn om gecontroleerd te worden op metalen spullen in de tas. Er is dan ook een schoolregel bij gekomen dat iedereen een half uur eerder aanwezig moet zijn. Maar wie op welke manier ook nog gaat controleren op aanwezigheid, blijft een moeilijke kwestie. Op dit moment staan een paar brugklasmeisjes vooraan de rij en stelt eentje voor om verstoppertje te spelen.

"Hoe wil je dat doen dan? We zijn zometeen aan de beurt."

"Ja, kijk zelf ook eens om je heen ! In plaats van vragen van 'hoe wil je dat doen dan' *vals imiterend*."

Terwijl haar vriendinnen even omkijken, grijpt ze haar kans. Als de wiedeweerga klimt ze op de loopband. Vervolgens gooit ze een tas aan de kant zodat ze erbij kan waar ze zich wil verstoppen...

"Hej HALT !" Een controleur probeert haar been nog te pakken, maar het is te laat. Het apparaat is al bezig met het controleren of het meisje geen metaal bij zich heeft. Letterijk. "Stop het apparaat ! Er zit een persoon in !" De controleur roept en probeert van alles. De meisjes giechelen half: "Haha, wat is dát nou weer voor gekke verstopplek !" "Kill, dit is echt niet grappig hoor !" De apparaten stoppen met hun werk, de uitzending van röntgenstraling staat nu dus uit. Als genoeg personeel ervan weet, komt opnieuw de ambulance eraan te pas en die pakken het meisje uit de bestraler. Te zien: een post-it met de tekst: "Liever dood dan zonder Zayn". Een ambulance medewerker controleert haar ademhaling en haar hart. Hij kan meteen al concluderen dat het einde verhaal is.

Even later bij een les scheikunde luisteren Nayton en de anderen naar instructie van mevrouw Hofland. Mede-leerling Sara zit een beetje onderuitgezakt.

mevrouw Hofland: "Sara, let je ook op? Anders weet je straks niet wat je moet doen met dat bekerglaasje dat je nu voor je hebt liggen."

Sara: "Huh? O, ja hoor."

Maar ze let helemaal niet op en is helemaal in haar dagdroom. Ondertussen begint haar gezicht steeds meer te lijken op onweer... Opeens roept ze iets door de klas:

"LIEVER DOOD DAN ZONDER REIN !!"

Ze pakt het bekerglas, doet haar mond wijd open en haar gezicht naar achteren. Als een glas bier zuipt ze de hele inhoud naar binnen. Mede-leerlingen proberen het bekerglas nog weg te pakken en de docent schreeuwt nog dat ze dat niet mag opdrinken, maar tevergeefs. Terwijl zij en andere leerlingen kijken hoe het met haar is, drinken nog drie andere fanatieke fans van Rein, Niall en Louis hun bekerglas leeg. Nayton en Tycho proberen de bekerglazen af te pakken, maar ook dat heeft geen zin meer, want hun redding komt te laat. Sara braakt bloed uit en de andere misbruikers vallen flauw.

Dit is nog maar wat er gebeurt in de klas van Nayton. Met de dag komt de depressie van de meiden sterker tot expressie, wetend dat ze geen van al die leuke One Directioners en Mainstreeters kunnen krijgen, hoe graag ze dat ook zouden willen en hoe diep ze daar ook over meimeren in hun dagdromen. Intussen krijgt de conciërge al die meldingen van zelfmoord binnen.

Conciërge: "Wat?! Nu al twintig zelfmoordaanslagen als gevolg van dat stomme One Direction en Mainstreet gemeimer ! Het gaat van kwaad tot erger, wat moet ik nu doen ?!"

Directeur: "Ooh wat erg dit zeg ! Tja... misschien is het toch een goed idee om al die posters en dat schilderij weg te halen. Dan denken ze er minder aan."

Conciërge: "Ehmm.. ja. Doen we ! Sectorcoördinatoren, helpt u mee?"

Terwijl de leerlingen les hebben, maken de schoolleiders een definitief einde aan de posters en schilderijen. Het schilderij gaat met een bijl in stukken en met een scheurmachine gaan de posters aan flarden. Een sectorcoördinator roept dat het tijd is om op te schieten, omdat de pauze eraan komt, maar dat lukt wel. De bel rinkelt en de schoolleiders zijn net klaar. In de pauze gaan de speakers aan en is de directeur aan het woord:

"Dames en heren koeken en peren, de school ziet er nu misschien een beetje kaal uit, maar eh... we hebben besloten om de plaatjes van de boybands weg te gooien. Dan hoeven jullie ook niet meer erover te dromen en verdrietig te zijn."

De directeur fluistert even heel zachtjes dat dat met veel meer gevoel kon. Sommige meisjes maken zich boos, maar zeker de helft lijkt het wel te begrijpen. De sfeer blijft in ieder geval relatief rustig.

De directeur en de conciërge trekken zich terug in hun kamer.

Conciërge: "Zo, volgens mij hebben we goed werk verricht. Ik hoor veel minder lawaai."

Directeur: "Ja zeker, dat kunnen we morgen met trots vertellen aan de inspectie !"

Conciërge: "Ik bedoel maar ! ... WAT? De inspectie ?!"

Directeur: "Ja, kijk maar op mijn google agenda. Morgen: inspectie. Maar er zijn nu geen schilderijen en posters van popidolen meer en het is nu relatief rustig. Dus waar maakt u zich nog druk om?"

Main Speed & Niall HorrorLees dit verhaal GRATIS!