26: Blake: Blake is behoorlijk verloren

4.7K 332 34

26: Blake: Blake is behoorlijk verloren

Hij drukte het gesprek weg en keek Bailee aan. Die stond als een idioot naar hem te grijnzen.

‘Is mijn koffer echt terecht?’ Ze wiebelde van haar ene op haar andere been en daardoor viel een pluk haar los. Blake streek de pluk achter haar oor en knikte.

‘Jup, mam zei dat ze met je koffer bij je oma aan de deur stonden. Toen heeft mijn moeder er voor getekend, want die kwam net langs.’ Hij keek haar grijnzend aan. Bailee deed een gek dansje in de eetzaal. Blake trok haar naar zich toe en keek de zaal rond.

‘Ze zal erop passen, heeft ze beloofd.’ Hij drukte een snelle kus op haar mond, waardoor Bailee hem voor een moment alleen maar aan staarde.

‘Zullen we gaan?’ vroeg hij.

De zon begon al te zakken, toen ze de volgende avond Rome binnen reden. Milaan was een prachtige stad geweest, maar het was niet de leukste dag. Bailee had hem de hele dag langs allerlei winkels gesleurd en hij was blij geweest dat ze de tweede dag op tijd vertrokken waren naar Rome. Ze hadden ieder een deel van de rit gereden.

Nadat ze de auto hadden geparkeerd en in hadden gecheckt, liepen ze de hotelkamer in.

‘Een tweepersoonsbed?’ Blake wiebelde suggestief met zijn wenkbrauwen, terwijl hij al neuriënd zijn tas in de hoek van de kamer neerzette.

‘Heb ik vannacht in ieder geval geen koude voeten,’ antwoordde Bailee scherp. Hij keek haar even ontdaan aan, maar grijnsde daarna breed.

‘Je stopt die koude voetjes maar bij mij hoor, geen probleem.’

Bailee rolde met haar ogen naar hem.

Blake ging meteen op zijn zij liggen en keek naar Bailee, die kaarsrecht naast hem lag. Hij zag aan haar hele gezicht dat ze zich geen houding wist te geven.

‘Moet ik maar weer een arm om je heen slaan, zodat je ontspant?’ vroeg hij, terwijl hij de daad bij het woord voegde. Blake legde zijn arm om haar middel en trok haar naar zich toe. Zoals verwacht zorgde het er inderdaad voor dat Bailee zich ontspande. Ze draaide een kwartslag om en nestelde zich tegen hem aan.

Hij liet zijn vingers over haar arm glijden en voelde het kippenvel omhoog komen.

‘Waar zijn die koude voeten dan?’ fluisterde hij in haar oor.

Bailee sloot een moment haar ogen en Blake keek gefascineerd naar haar lange wimpers en de sproetjes op haar jukbeenderen. Hij liet zijn hoofd iets naar beneden zakken en drukte een kus in haar nek, waarbij hij met zijn tong een spoor naar haar schouderblad trok. Hij hoorde een zucht ontsnappen aan haar keel.

‘Wat doe je?’ vroeg ze schor.

Hij grinnikte. ‘Wat denk je dat ik doe?’ Zijn arm ging naar haar been en hij liet zijn hand over haar been glijden. Zodra hij bij haar middel aankwam, trok hij haar nog verder tegen zich aan. Vervolgens dwaalde zijn hand langs haar zij omhoog. Ze huiverde toen hij langs haar borst streek, omhoog naar haar nek.

‘Blake,’ fluisterde ze, maar hij maande haar tot stilte door een vinger op haar lippen te leggen. Hij voelde hoe ze draaide in zijn armen, zodat ze met haar gezicht naar hem toe kwam te liggen. Loom opende hij zijn ogen en staarde in die van haar.

‘Misschien moeten we,’ probeerde ze. Hij onderbrak haar zin met een kus, drukte zijn lippen op de hare en opende ze met zijn tong. Ze reageerde op hem en de spanning die hij een seconde daarvoor had gevoeld, ebde weg. Bailee kuste hem terug en hij duwde zijn lijf tegen dat van haar. Zijn maag maakte een salto en haar benen vonden de weg naar die van hem. Voor een moment wist hij niet waar zij eindigde en hij begon.

Roberts #1: My American Apparel Underwear #netties2016#netties2016Lees dit verhaal GRATIS!