MONDAY na naman huhuhu magkikita na naman kami ni Sir Nathan >___________<

"Goodnight Ms. Fernando"

"Goodnight Ms. Fernando"

"Goodnight Ms. Fernando"

"Goodnight Ms. Fernando"

AHHHHHHHHHHHHHHHHHH!!!!!!! AYOKO NA!!!! DAPAT DI KO MAKITA SI SIR NGAYONG ARAW ANONG GINAGAWA NIYA SAKIN?!!!!!!!! KINIKULAM NIYA BA AKO?! T________T

"ANAK?! OKAY KA LANG BA?! ANONG NANGYARI?!!! MAGSALITA KA!"

Nandito na pala ang mala Dora the Explorer kong Nanay >_____<

"A-Ayos lang po ako masamang panaginip lang po sige po maliligo napo ako"

"Sige jusko tong batang to"

Ayoko talaga pumasok makapag paalam nga kay Mama baka gumana yung acting ko sa kanya hmmm

/crossfingers/

"Ma?"

"Hmm?"

"Parang tinatamad po akong pumasok pwede po bang umabsent muna ako?"

"Hindi pwede Anak wala kang future pag ganyan ka hala sige maligo kana dun"

"Ma huhuhu sige na please masakit talaga yung katawan ko"

"Nako! Reese di moko madadala sa ganyan sige na maligo ka na "

HUHUHUHU kung di dahil sa Nathan na yun papasok naman ako eh huhuhu ganon ba ako ka affected sa yakap at goodnight niya?!!! Waaaaaaa! T__________T teka teka erase erase >________<

Tumayo nako ng makalabas na si Mama sa kwarto ko di ko rin naman siya mapipilit papasok nako kahit ugh-- bahala na! >______<

After ng daily routine ko umalis nako ng bahay chineck ko muna yung wristwatch ko 6:30am

Perfect! ^__________^

I'm sure wala pa sila Matthew, kaya naman confident akong naglalakad patungo sa labasan ng subdivision with pa humming effect pa

"Lalalala sing a happy song, lalalala sing a happy song, lalalala thinking out loud"

Pero pag minalas nga naman ako huhuhu may aso lang namang nakaharang sa harap ko >_____< hindi lang siya basta bastang aso dahil may rabies siya huhuhu

Tumingin tingin ako sa paligid huhuhuhu kung kelan malapit nako sa labasan T_______T

"Doggie padaanin mo na ako promise magpapakabait nako sa lahat ng tao sa mundo wala pa akong planong mamatay huhuhu"

"ARF ARF ARF ARF ARF"

Umaatras ako ng konti at natatarantang kinuha yung phone ko si Matthew lang talaga makakapitan ko kahit walang hiya siya minsan

T___________T

Pero, habang umaatras ako palapit ng palapit naman yung aso mamamatay na talaga ako huhuhu kung sana parang wattpad nalang yung buhay at may gwapong sumagip sakin dito tatanawin ko talagang malaking utang na loob sa kanya ang buhay ko kahit maging alalay pa niya ako ayos lang talaga huhuhu knight and shining armor asan ka na? dumating ka na please T________T

Konti nalang talaga mamamatay nako huhuhu

Ni hindi man lang ako makakapag paalam sa mga magulang ko kay Matthew at sa mga may ayaw sakin T________T

Pinikit ko nalang yung mga mata ko paalam world salamat huhuhu

"TUTUNGA NGA KA NALANG BA JAN?!! DI KA BA NAGIISIP?!"

Binuksan ko yung mga mata ko at tinignan kung sino

"KUNG DI KITA NAABUTAN DITO BAKA NILAPA KA NA NG ASO NA YUN PAGANAHIN MO NAMAN YANG UTAK MO PAMINSAN MINSAN"

KNIGHT AND SHINING ARMOR BAKIT SIYA PA?!!!! T_______T

Kahit naiiyak ako sa sinabi niya nakuha ko paring ngumiti

"S-SALAMAT PO SIR SIGE PO MAUNA NAKO HAHAHA LATE NAKO SORRY KUNG NAKATUNGANGA LANG AKO BOBO KO KASI EH DI NGA AKO MAKAGAWA NG PROGRAM NA BINIBIGAY MO SIGE SIR BYE BYE"

"Ms. Fernando, I'm Sorry"

mahina niyang sabi pero narinig ko rin >_____<

"Ayos lang po hahaha bye po"

Tumakbo nako palabas ng Subdivision anong nangyayare sakin? Di ako nakalaban sa kanya  eh dun naman talaga ako magaling diba? T________T

Bakit parang ang sakit nung sinabi niya? Wow! ang sakit pala talaga masampal ng katotohanan tsk.

My Professor and IBasahin ang storyang ito ng LIBRE!