BÖLÜM 38

710 35 8

Multimedia Yağız.
Abim yok benim malesef.Şu an abim olarak benimsediğim tek insanı koydum buraya.Tekrardan abimin ruhu şad mekanı cennet olsun.

"Nasıl biliyorsun kızım? Neyi biliyorsun?"

Dedi panikle.

"Olayı çevirme baba.O kadar belliki" dedim.

Omuzlarını düşürdü.

"Nasıl anladın?" Dedi

Kendimi tutamayıp tekrar ağlamaya başladım.

"Oğuz gibi gülüyor baba" dedim ve babama tekrar sarıldım.Bu cümlemden sonra babamda ağlamaya başladı.

"Oturup konuşalım kızım"

"Merhaba Hakan Bey.Neden çağırdınız beni?" Dedi ve bir bana bir babama baktı.

"Ahsenin yanına otur Yağız"

Yağız şüpheyle gelip yanıma oturdu.Babam kafasını ellerinin arasına alıp soludu ve doğrulup bize baktı.

"Başlıyorum kızım.Biliyorsun daha önce anlatmıştım sana annen Elazığ'da ben Ankara'daydım ben anneni kaçırmadan önce hatta sevgili bile olmadan önce benim bir sevgilim vardı.Aylin.Anneni seviyordum ama onun beni sevdiğinden emin değildim Aylinle birlikteydim ve ben annenin bana olan duygularını öğrendiğimde onu bırakmıştım"

Durdu ve soludu.

"Adını kimin koyduğunu biliyor musun?"

"Sen koydun annem bu yüzden Yazgı adımı sevmiyor" diye cevap verdim babama.

"Ben koydum" dedi Yağız.Ona kısa bir bakış atıp babama döndüm.

"Aylin.Hamile kalmış Yağız'ı bana haber vermeden büyütmüş çünkü annene aşık olduğumu biliyormuş.Sonra trafik kazası yaptı vefat etti.Çocuğun olduğunu Aylin'in annesinden öğrendim.Öğrendiğimde annen sana hamileydi.Annen üzülmesin diye sakladım o zamanlar sonra hep ertelendi hep ertelendi.Sen dört yaşına gelinceye kadar saklayabildim ancak onu.Annen biraz isyan ettikten sonra onu çağırmamı istedi.Belki görürse onu seveceğini düşündüm.Ama olmadı.Gelir gelmez annene senin ismini onun koyduğunu söyledi.Dokuz yaşındaydı o zaman bilemezdiki böyle olacağını.Annen bunca zamandır ondan sakladığım için beni affetmedi"

Yağız'a dönüp baktım.

"Yağız yurt dışında yüksek lisans yapıyordu fakat artık temelli döndü ve artık burada kalacak" dedi babam.

Tüm bunlar benim için fazla ağırdı.

"Tabi senin için problem olmazsa? " diye tamamladı Yağız babamın sözünü.

"Burası benden önce senin evindi zaten" dedim ve gülümsedim.

"Oğuz'un odası önceden onundu"

Ayağa kalktım.

"O olmaz baba.O odaya kimse girmeyecek"

Dedim.

"Baba sorun değil" dedi Yağız çok anlayışlıydı.

"Yazgı ne derse o benim için"

Diye cümlesini tekrar tamamladı.

"Yazgı değil Ahsen. Başka hiçbir şey istemiyorum"

Bana saldıran adamın kim olduğunu hala anlayamamıştım.Umurumda da değildi.Bu işler fazla karışıktı.Tek amacım Oğuz'un kanının yerde kalmamasıydı.Bunun için gereken her şeyi yapacaktım.

TiryakiBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!