Tepki yağdı baya arkadaşlar Bade cüneytin ona güvenmediğini sanıyo kötü yorumları bırakıp empati kurarsanız sevinirim gerçekten onun dışında çok güzel yorumlar alıyoruum tesekkur ederim herkese bide kısalığından yakınmayı bırakırsanız sevinicem 4 kitabım var benim ve hepsi değerli okuyuculara sahip yazmaya calısıyorum ama ilham gelmiyo. Yazıp yazıp siliyorum cok zor iş empati kurmanızı cidden tavsiye ediyorum.^^

~~~

Arabadan indim onu kaybedeceğimi bilsem bile yaptım bunu bana güvenmesini istiyorum ve bu iliski olucaksa güven üstüne kurulmasını istiyorum.

Sendele sendeleye yürüyodum. En sonunda kaldırıma oturdum o da arabayla son sürat önümden geçti. Ne yani beni cidden Enise aşık mı sanıyodu?

Bide gaza bastı ve gitti kafayı yicem ya bu sinirle koşsam arabasını gecerim aslında sorgulamadan kendimi deli gibi koşmaya başladım soğuk rüzgar tenimi yakıyordu ama koşuyordum sonunda arabasını geçtiğimde arkama bakmaya bile cesaret etmedim. Öylece koştum

Biraz sonrada nefessiz kaldım. Yere çöktüm ve çantamdaki sudan içtim o sırada yanımda duran bir adam

"İyi misiniz?"dedi vay insanlık ölmemiş

"İyiyim teşekkurler"dedim o sırada arabası önümdeydi biraz durdu ve sonra yine aynı süratle devam etti. Şimdi o arabada elini tutmak varken şu yaptığına bak beni biraz tanısa ihanet etmeyeceğim bilir ama tanımıyo.

Eve geldiğimde misafir olduğunu gördüm ve bu gelen misafirlerin Suzan teyze ve Bülent abinin olduğunu görünce odaya çıktım

Sonra üzerimi değistirip kendimi yatağa attım kosmamdan olucak ki çok üsüyodum

Annem biraz sonra odaya girdi

"Niye yatıyorsun Bade kalksana Suzan teyzenler geldi"diye fırça attı.

"Üşüyorum Anne git gelmeyeceğimi söyle"dedim bişey demeden odadan çıktı yorganımı kafama çektim ve ağlamaya başladım.

Şimdiden Cüneyti çok özledim. Şimdi ne yapıyodur? Mutsuz mudur ayrıldık diye?

Biraz sonra teyzem içeriye girdi

"Kız bade niye yatıyosun kalk Cüneyti bile çagırdım aşağıda herkes seni bekliyo."dedi.

Sen naptın teyze ya of

"Hastayım uykum var"diye başımdan geçiştirdim.

Ama inat değil miyim? İnicem ve ne kadar güçlü olduğumu onlara göstericem

Dolaptan çıkardığım zümrüt yeşili üstten dar etek kısmı bol elbiseyi üzerime geçirdikten sonra saçımı salaş bir at kuyruğu yapıp aşağıya indim

Babam bülent denilen adamla konuşuyodu Annemde Suzanla teyzem Cüneytle tunç ve buse Sıraçla.

İçeriye girmemle herkes bana baktı.

Teyzem yine huyunu yaparak "kızımızda geldi"dedi he teyze sen söylemesen görmüyolar sanki.

Cüneyt bana bakıyordu farkındaydım ama bakmamalısın Bade.

Busenin yanına oturdum. Sıraç'ıda yanıma oturttular

Annem"Bade kalk kahvelerimizi yap kızım"dedi.

Ayaklandığımda busede peşimden geldi. Kahveler hazır olduğunda elim titreye titreye içeriye girdim. Herkese kahveyi verdim ama bitane kahve tepsideydi ve cüneytin kahvesi yoktu ona yürüdüğümde

"İstemiyorum"dedi yerime oturacakken

Teyzem"aa olur mu öyle şey ver kızım ver gelin kahvesi içilir cüneytciğim"dedi tekrar ona yürüdüğümde heycandan ve hastalıktan olsa başım öyle bir döndü ki sanki bastığım yer tavan oldu elimdeki kahveyle birlikte yere düştüm en son hatırladığım herkesin sesi "aaaaa kız bayıldı" ve "bade" olmuştu

Yeni Edebiyat ÖğretmenimBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!