Chapter 42: Caught on Act ! !

155 10 1

“ R-ranz? “ basag na boses kong tinawag sa kanya.

     Biglang bumitaw si Ranz sa pagkakayakap kay Ella.

     ”A-avery? Avery, this is not what it looks like. ”

     Lumapit siya sakin at hinawakan ako sa mga braso pero pumapalag ako.

     ” B-bi-bitawan mo ako Viniel. Wag mo akong hawakan. ” maluha-luhang sagot ko sa kanya.

     Binitawan naman niya ako at hinawakan sa mga kamay.

     ” Let me explain. ” sabi niya.

     Kahit mahirap magsalita dahil humahagulgol ako, pinilit ko parin. “ EXPLAIN!!!!!!???? Explain what Ranz????!!!!!! Nakita na ng pareho kong mata na naghahalikan kayo. Sa tingin mo, ano ang mararamdaman ko? Alangan naman matuwa pa ako ng makita ang boyfriend ko na may kahalikan!!!!! Eh yung mga kiss niyo pa nga lang sa cheeks sa movie ay nakakapagselos na eh. Ito pa kaya? “ bumagsak ako sa sahig dahil hindi ko na kinaya. Umupo naman si Rant at tinulungan niya akong makatayo. Sinandal na lang niya ako sa may pader.

     “ Avery, nagre-rehears lang kami para sa new movie namin. Yun lang naman. “ sinungaling niyang sinabi sa akin.

     “ REHEARSAL?!?!?!?!? WHAT THE F*UCK RANZ?!?!? NASA WORKSHOP BA KAYO PARA MAG-GANYAN?!?!?!?!? MGA P*TA!!!! MAGPAPALUSOT KA PA?!?!?!?!?  “

     “ Avery calm down. Baka may mga makarinig sayo.. “ pagpapalma sa akin ni Ella.

     “ AND SO WHAT KUNG MAY MAKARINIG SA AKIN HA?!?!? EDI MAS MAGANDA!!!!!??? PARA MALAMAN NILA KUNG GAANO KA KALANDI!!!!!??????!!!!!! “

     Pagkatapos ko sabihin iyon ay sinampal ako sa mukha ng malakas ni Ranz. Napasandal naman ako sa pader ng humahagulgol parin. Paano niya nagawa ito sakin? Saktan ako?? Sinaktan na nga niya ako dahil sa panloloko niya tapos sinampal pa niya ako? Sino ba siya? Hindi na siya ang Ranz na minahal ko noon.

     Hinawakan naman niya ako sa mukha. ”  S-sorry Avery. Sorry. Hindi ko sinasadya. “

     “ BITAWAN MO AKO ONGSEE!!!! “

     “ Please Avery. Sorry na. Sorry. Please patawarin mo ako. “ pag-mamakaawa niya sakin. Yinakap pa niya ako ng mahigpit. Pero hindi ako nakaramdam ng secure sa kanya. Galit at inis lang ang naramdaman ko.

     Tinulak ko naman siya papalayo . “ You know what? Mas maganda siguro kung break na tayo. Mas maganda kung wag na muna tayo magkita. “ medyo kalmado kong sagot.

     “ Anong nangyayari dito? “ saktong eksena naman ni Francis dito.

     Tumakbo nalang ako sa palabas sa may fire exit para hindi ako makita ng mga fans. May naririnig akong humahabol sakin pero hindi ko siya pinapansin.

     “ Avery!! Teka lang!!!! “ tawag niya sakin. Pero hindi ko siya pinansin. Tumakbo lang ako ng mabilis. Tumakbo ng tumakbo ng - - - - - -

*screeeeeecccchhhh*

- fast forward-

     Nagising ako na nasa hospital na. Sinubukan kong galawin ang mga kamay ko ng may naramdaman akong may nakahawak dito. Sinilip ko ito at nakita ko si - - - - - - Francis. At nakatulog siya na nakahawak sa kamay ko.

     ” F-francis.” medyo mahina kong tawag sa kanya.

     Nagising naman siya at medyo nag-ayos ng mukha.

     ” Ah Avery. Gising ka na pala. Okay ka na ba? ”

     ” Ah o-oo. Nasaan ba ako ngayon? ” tanong ko. Kahit alam kong nasa hospital ako dahil sa amoy ng paligid. Amoy - - - -ospital.

     ” Nasa hospital ka. Nabangga ka ng tricycle. Pero okay na lahat. Kailangan mo lang magpahinga. Masyadong maraming sugat ang nakuha mo. ”

     ” S-si Ranz?  ” ewan ko kung bakit pero pinipilit ko na panaginip lang ang nakita ko kagabi. Akala ko nandyan siya. Kahit ang sakit na ng ginawa niya sakin ay siya parin hinahanap ko.

     ” Ah wala. Hindi ko na muna pinapasok. Baka may mangyari pa ulit sayo. ” sagot niya.

     Nalungkot naman ako sa sinabi ni Francis. Naalala ko naman bigla lahat ng mga nangyari at bigla nalang bumuhos ang mga luha ko.

     ” Oh bakit ? ” at tumabi naman siya sakin. ” Anong nangyari? ”

     ” Ang sakit Francis. Ang sakit sakit. ” paulit-ulit kong sinasabi. Ang sakit. Masakit naman talaga eh.


     ” Ang alin? ” at pinapat na niya yung likod ko para patahanin ako.

     ” Yung nangyari kagabi. Sobrang sakit. Ang boyfriend ko na makitang may kahalikan na iba. ” at lumakas na naman ang hagulgol ko. Ang sakit talaga. Paano nanaman niya ako ginawang saktan?? Hindi pa ba sapat yung unang beses? May ginawa ba akong mali? Wala naman akong nakitang signs na ayaw na niya sa akin. Masaya naman kami nung mga araw bago dumating yung pinakasinusumpa kong araw.

     ” Iyon ba ang nangyari kagabi? ” tanong niya. Wala nga pala siya kagabi nung nag-aaway kami. Dumating na siya nung nag-walk out ako.

     Tumango naman ako. ” O-oo. Ang sakit sakit. Gusto ko siyang kalimutan at pahirapan. Kaso hindi ko magawa dahil sobra ko siyang mahal. ” iyon nga lang. Kahit anong sakit ang pinaramdam niya sakin ay mahal ko parin siya.

     Kumuha naman si Kiko ng panyo at pinunasan ang mga luha ko. At niyakap naman niya ako. Yakap na nagpapahiwatig na nandyan siya para sakin. Para damayan ako. For comfort kumbaga.

     ” A-ano ba gusto mong gawin. Pangako tutulungan kita. ” bigkas niya.


     ” T-talaga Francis? Kahit ano? ” paninigurado ko.

     Kahit medyo halata sa kanya na nag-aalinlangan siya ay tumango parin siya.

     ” P-pwede ba kitang maging rebound? ”

Rebound ( A Ranz Kyle Fiction )Basahin ang storyang ito ng LIBRE!