BÖLÜM 37

725 33 8

Canım nasıl yandı anlatamam.Hikayemi böyle bir şeye kullanmak istemezdim ama canım yandı dayanamadım kusura bakmayın
Bir abim öldü benim.Öldürüldü.Şehit oldu.Kimse bir şey demiyor herkes susuyor haberler bile 2 dakika yayın yapıp bırakıp gittiler.Bıçaklandı.Polis arabasıyla Hastaneye götürülmesi rededildi.Ambulans 45 dakika sonra geldi.Canımızdan can gitti kimse bir şey demedi ama ben hiçbir zaman susmayacağım.Bu devran böyle gitmez.Allah hepsinin belasını versin diyorum.Göz yumanlarında başına bin beteri gelirde anlarlar inşallah deyip sizi hikayemle baş başa bırakıyorum.

Arkamı döndüğümde taziyedeki çocuğu gördüm.

"Biliyor musun baba? Ben bir olayı daha kaldıramayacağım.Yarın hazırlık maçım var.Gidip erkenden uyuyacağım"

Deyip ikisini beraber bırakıp odama çıktım.

Arabamı park edip ağır adımlarla okula ilerliyordum.

"Yavru kurt!" Diye bir ses duyduğumda arkamı dönüp Caner'in gelmesini bekledim. Kolunu omzuma attı ve beni kendisine çekti.Bir yandan okula ilerliyorduk.

"Naber? "

"İyi sen?"

"İyiii maç var bugün heyecanlı mısın?"

Gözlerimi devirdim.

"Hayır" dedim direk.

Omuzuma bir kol daha atıldı.

"Naber Ahsen?"

Alperdi.

"İyi senden naber Alper?" Dedim aynı ciddiyetle.

"İyii"

Deyip imayla Caner'e baktı.

"Ahsen sen biraz asi misin bu aralar?"

Beni bu kadar sık boğaz etmelerine gelemiyordum bu kadar.

İkisininde kolunun altından çıktım.

"Benimle ilgilenmekten, beni düşünmekten vazgeçin tamam mı? Tüm sevgimi ve hissyatlarımı en sevdiğimle birlikte toprağa gömdüm ben.Üzülmüyorum artık.İyiyim ben"

Maç için salona çıkarken Caner'in o utanç verici tezahüratlarını es geçmeye çalıştım.

Gökçe bugün okulda yoktu.Yine.

Ailesel durum diye bahsettikleri şeyler fazla sıklaşmaya başlamıştı.

Caner ve Alper gözlerimin içine bakarak gülümsüyorlardı.

Erdal Hoca bana son bir şok yaşatıp beni takım kaptanı seçmişti.

Basketbola dair tek geçmişim Tuğberkle romantik olmaya çalışırken yaptığımız maçlardı ama Erdal Hoca beni olağan üstü buluyordu.

Tribüne son bir kez göz gezdirdim

Hazırlık maçı olduğu için karşı okuldan destekleyenler yoktu.Sadece maçı dersten iyi bulan okulumuz öğrencileri vardı.

Bir de Araf.

Burada ne işi vardı bilmiyordum fakat artık eskisi kadar çekici gelmiyordu bana.

"Abla?"

İrkilip gözlerimi Araftan çekip Esraya döndüm.

"Hadi Erdal Hoca çağırıyor"

Esra Oğuzdan bir yaş büyük benden bir yaş küçüktü fakat buna rağmen bana abla diyordu.Nedenini sorduğumda

TiryakiBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!