BÖLÜM 36

726 37 18

Merhaba.
Yine ufak bir bölümle sizlerleyim.
Geçen bölümümde yazdığım şeylerden dolayı cesaret alıp mesaj atan okuyucularım oldu.Çok mutlu oldum.
Telefon numaramı verip Whatsapp'dan görüştüğüm dahi oldu.Sizlerden hala mesajlar bekliyorum.Çekinen erkeklerde varsa çekinmesinler lütfen.Sizlerde mesaj atın.Sizleri seviyorum.İyi okumalaar.

OĞUZ'UN ÖLÜMÜNDEN 2 HAFTA SONRA

Dudaklarıma bir öpücük kondurdu.

"Sen bekle aşkım ben geleceğim" deyip arabadan indi.

Ellerimle direksyonda ritim tutarken etrafı izliyordum.

Dikiz aynasında gördüğüm görüntüden emin olmak için arkama dönüp tekrar baktım. O ağır adımlarla içeriye girerken ben telefonuma elimi atıp hemen babamı aradım.

"Baba?"

"Efendim kızım?"

"Oğuz'un katillerinden birini buldum."

Günümüz

Oğuz'un ölümünden bu yana sadece bir hafta geçmişti.Ağır adımlarla merdivenlerden iniyordum.Bir kat daha aşağıya inmek üzereyken Oğuzun odasında bir ses duydum.

Arka cebimdeki çakıyı çıkarıp yavaş adımlarla odaya ilerledim.

Tek gördüğüm Oğuz'un yatağının üzerinde oturup ağlayan bir kızdı.

"Sen ne yaptığını zannediyorsun burada? Hemen çık buradan!"

O odada her şeyin Oğuz'un bıraktığı gibi kalmasını istiyordum.

Kız göz yaşlarını silip ayağı kalktı.

"Çok çok özür dilerim hiçbir şeye dokunmadım yemin ederim"

" Ya çıksana!" Diye bağırdığımda kız irkilip koşar adımlarla odadan çıktı.

Ben kapıyı kapatıp kilitlerken o merdivenlere yönelmişti.

"Dur" diye bağırdım.

Kırmızı gözleriyle bana baktı.

"Seni içeriye kim aldı?"

Burnunu çekti.

"Hakan Amca"

"Kimsin peki ?"

"Esra ben.Oğuz'un sevgilisiyim" dedi.

Hala varmış gibi konuşması canımı biraz yaksada bozmadan devam ettim.

"Sevgilisiydin" dedim bastıra bastıra.

Hala o varmış gibi davranmak sadece canımızı yakıyordu çünkü.

"Hayır sevgilisiyim! Hepte öyle kalacağım!" Diye kükredi.

Biraz önce kedi gibi olan kız yoktu artık karşımda.

"Oğuz'un sevgilisi olduğunu bilmiyordum" dedim

Ki bu da biraz Oğuz'a alınmama sebep olmuştu.

"Oğuz öyle biri.Konuştuğu bir ben varım.Sessiz , içine kapanık ve gizemli olmayı seviyor" dedi

Elimi havada salladım.

"Her neyse" deyip onu merdivenin kenarından ittirip inmeye başladım.

Taziye evde hala devam ediyordu.İçeriye göz attım ancak Hakan'ı göremedim.

Mutfağa geçtiğimde babam su içiyordu.

"Baba?"

"Efendim kızım?" Deyip omzumdan tutup beni kendine çekti.

TiryakiBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!