16

76 8 1

POV Lif.

Ik kijk de persoon aan. Silver. O, het is Silver. WACHT WAT!? 'SILVER!' Roep ik. Ik knuffel hem terug. Zijn lippen komen al snel op die van mij, wow, wat heb ik dit gemist!
'Je weet dat ik je gedachten kan lezen hé?'
'Maak me niet uit, ik wed dat jij er ook zo over denkt.'

POV Gwen.

Ik vraag me soms écht af hoe ik vampier ben geworden én waarom ik Gwen heet.. Kom op hè, is het überhaupt wel een meisjes naam. Ja. Waarom heette ik niet Jackie? Of.. Jack. Nee. Nat is meer een jongens naam. Maar alsnog.. waarom?
Ik zit weer op school, wil ik iets bereiken dan moet je ervoor werken!
Die woorden komen absoluut niét uit mijn mond, maar uit die van mijn moeder.
Haar blonde haren en blauwe ogen. Ze was perfect. Alleen daar was ze te onzeker van. En toen, op die dag dat mijn vader vertrok voor zijn werk naar Engeland, was mijn moeder het van plan. Ze stond op het dak van de flat, ze sprong naar beneden. Ik als meisje van vijftien moest dat gezien hebben. Gelukkig was ze nog niet overleden. Maar net in het ziekenhuis kwam haar einde.
Twee jaar geleden.. Maar 't voelt als de dag van gister. Iedere dag bezoek ik even haar graf. Je zult denken 'Vampiers worden toch blij van begraafplaatsen?'
Nou, normaal gesproken wel ja, maar deze keren niet. Iedere dag leg ik een roos neer. Een rode roos. Mijn moeder hielt van blauw. Ze was altijd vrolijk en had vrolijke kleding aan. Ik was daar in tegen. Mijn kledingstukken zijn nu meer groen maar nog steeds donker. Mijn schooluniform, dat zijn pas vervelende dingen om te dragen.
Mijn vader.. Die spoort niet helemaal.
Een traan valt naar beneden. Ik zit in les Geschiedenis. Écht leuk. Hoor en voel je de sarcasme?

POV Drake.

Het heeft geen zin om naar Lif te gaan, ze zal me niet binnen laten en ze zal geen zin in mij hebben. Het is Valentijnsdag. Logisch.

My Life as a VampireRead this story for FREE!