Het is de dag na Nathalie's droom. Leerlingen lopen over de gangen voor het 3e lesuur. En ze heeft nu wel een andere kijk op tieneridolen dan eerst... Zoals heel normaal is geworden, lopen alle jongens bij elkaar en alle meisjes bij elkaar, maar loopt geen enkele jongen naast een meisje. Toch waagt Nathalie het om eens uit de meidengroep te gaan, omdat ze Nayton ziet en met hem wil praten. De meisjes zien dat en roepen "Wat doe jij nou?!", "Praat niet met ze ! Ze zijn gek !" Maar Nathalie trekt zich daar niets van aan.

"Nayton !"

Ook Nayton waagt het om uit zijn groep te gaan en krijgt soortgelijke schreeuwende geluiden die zeggen dat ze niet naar de meiden te komen. Maar ook hij trekt zich daar niets van aan.

"Nathalie, je wil wat tegen me zeggen?"

"Kom, we zoeken even een rustig plekje."

Nathalie en Nayton lopen het rechte stuk van de gang uit en onder een trappetje beginnen ze met elkaar te praten na zo'n lange tijd geleden.

Nathalie: "Nayton. Ik moet wat tegen je zeggen. Het spijt me dat ik zo lelijk tegen je heb gedaan tijdens het schoolfeest. Ik was zo'n fan van One Direction en Mainstreet, maar nu begrijp ik waarom je meedeed met de jongensactie."

Nayton: "O datte, haha ik wist wel dat het zou gebeuren. Maak je niet dik, je bent een fan en fans begrjipen dat nou eenmaal niet."

Nathalie: "Nayton, luister goed. Ik zei: 'Ik was fan' ".

Naytons ogen groeien van verbazing.

Nathalie: "En ik wil heel graag onze verkering toch door laten gaan. Wil je dat alsjeblieft? Ook al ben ik zo hard voor je geweest?"

Nayton: "Het kwam wel een beetje hard aan ja. Maar, ik kan wel wat hebben. En onze verkering voortzetten? Natuurlijk !"

Nathalie pikt wat tranen weg - maar wel van blijdschap - en omhelst Nayton.

Nathalie: "Ik hou van je Nayton. Ik heb over je gedroomd. Eerst haatte ik je, maar dat kwam doordat ik niet goed nadacht. Als ik altijd een gezond verstand had gehad, dan zou ik altijd van je hebben gehouden. Maar in ieder geval wil ik je vanaf nu nooit meer kwijt."

Nayton: "In mijn gezonde verstand, maar ook in mijn hart, heb ik altijd van je gehouden. Nu, maar ook toen. Wat je me toen aandeed, daar geef ik jou totaal niet de schuld van. Jij kon daar NIKS aan doen. Fans geven zich namelijk over aan al hun idolen en denken dan helemaal niet meer rationeel. Wie ook maar een opmerking maakt wat maar een beetje lijkt op spot of belediging, beantwoorden ze met 'Houd je bek over mijn halfgod !' Niet omdat ze nadenken, maar omdat ze niet anders kunnen. Wat heb je gedroomd?"

Nathalie: "Ik weet nog alles."

Nathalie vertelt haar droom, terwijl ze moeite heeft om haar emoties te beheersen. De les is een kwartier aan de gang als ze klaar is met vertellen.

Nayton: "Oo, dus vandaar dat je nu een hele andere kijk hebt gekregen op Mainstreet en One Direction. O, maar wacht eens even... W-wacht even hoor, ik pak even m'n tablet erbij. Theaumes."

De rest van de klas van Nayton en Nathalie zijn gewoon aanwezig. Ofwel, ze doen een tukje. De docent Engels, meneer Draw, is weer bezig met z'n grammatica geklieder op het bord, terwijl de leerlingen maar wat onderuit gezakt uit hun neus zitten te vreten of heel zachtjes snurken. Volgens de gevoelsmatigheid van iedere leerling lijkt de les wel een hoorcollege van drie uur achter elkaar zonder pauzes, maar de docent trekt zich niks aan van de klas en legt al die tijd netjes uit wat er uitgelegd moet worden, zonder enig teken te laten zien van vermoeidheid. Opeens steekt Brit haar vinger op.

"Meneer, ik voel me niet goed, mag ik een aspirientje halen bij de conciërge?"

"In English please !"

"Hhh, mister Draw, I feel not so eh.. sweet. Can I take some aspirin from the concierge?"

"Oh yes, of course."

Brit loopt de klas uit, maar wel met hele andere gedachten dan dat aspirientje: "Ik vraag me af waar Nathalie toch blijft." Als ze aangekomen is bij het trappetje, ziet ze onder haar een zoenend koppel... Ze rent erop af.

Nayton: "Nathalie, we moeten zo zoetjes aan, nou ja, eigenlijk onmiddellijk, stoppen met zoenen. Ik zie iemand."

Ze stoppen. Nathalie denkt dat ze precies op tijd is gestopt. En alsof er niets gebeurd is, begroet ze Brit.

"Heeej Brit ! Hoe is het met je oren?"

Brit: "Nathalie ! Huh, hoezo mijn oren? Ik ben toch niet doof? Dus hoezo?"

Nathalie: "Laat maar, lang verhaal."

Brit: "Waarom kom je niet de les Engels binnen en ga je in plaats daarvan met nota bene een JONGEN kletsen?"

Nathalie: "Waar bemoei jij je mee? Het is toch mijn probleem als ik een les mis en liever met een jongen klets? Ja, het is een jongen. Maar daarom zoen ik ook niet."

Brit: "En dan ga je ook nog eens tegen mij staan liegen ! KUTWIJF ! Ik denk dat ik maar weer ga."

Nathalie: "Moet jij zeggen met iedere keer die smoejes tegen meneer Draw over je aspirientjes ! Ja, ik ken je langer dan vandaag !"

Brit loopt terug naar haar les.

Nayton: "Wow, dat was even heftig. Vind je het niet erg dat je nu een vriendin minder hebt?"

Nathalie: "Al zou ik al m'n vriendinnen kwijtraken, schijt aan ze. Want ik moet geen fans. Ik moet jou alleen. O ja, en Theaumes. Lol, z'n parodieën zijn echt geinig. Kun je er nog een voor me opzoeken?"

Main Speed & Niall HorrorLees dit verhaal GRATIS!