For every story tagged #WattPride this month, Wattpad will donate $1 to the ILGA
Pen Your Pride

{Old Familiars}

52 7 2

Amira

Verschillende aardmannetjes komen verbaasd langs ons staan. Eentje trekt aan mijn schoen. "Hallo..." fluistert ze. Ik buk mij: "hallo, hoe heet jij?" "Ailiene" "Dat is een mooie naam." Ze bloost en verstopt zich achter een ander meisje. Ik glimlach, dan roept Tijl mij. "Zeg, hallo! Kom je nog eten of hoe zit het?" Ik haast mij naar de tafel en ga zitten. "Ik presenteer u: Flamon patusion." Zegt de kok. "Voor de niet greenmans, ja zo noemen wij ons, het eten is gevulde kikker met rosbief, Spaanse peper en weiboom wortel." Ik moet bijna overgeven als ik de naam hoor maar kan me toch nog net inhouden. Ik neem een hapje uit beleefdheid en vreemd genoeg is het overheerlijk. Snel neem ik er nog wat van. Ik zie dat iedereen het lekker vind en eet verder. Dit is zo hemels. Waar ken ik die smaak van?

"Amira, liefje kom eens eten. De greenlanders hebben flamon patusion gemaakt." Een meisje gilt en loopt naar de tafel. "Mama, moeten we morgen al weg?" "Ja, liefje... maar we komen zeker nog eens terug." Antwoord haar moeder. Haar vader praat met de hoofdman van het dorp.

Ik schrik, en kijk verbaasd rond mij, iedereen eet rustig verder. Ik sta op. "Is het wel lekker?" Vraagt de kok nerveus. "Het is heerlijk", hij kijkt opgelucht, "kan het zijn dat je dit vroeger ook voor een echtpaar en hun dochter gekookt hebt?" "Ik ben pas nieuw, dat zal je aan de dorpsoudste moeten vragen." "Hoe heet hij?" "Neronimichius"
"Daag, vrienden. Kom snel terug."
"Daag Neronimichius!"

Ik schrik weer, wat is dat toch. De kok kijkt mij verbaasd aan. "Ken je hem?" "Weet ik niet, dat wilde ik net aan hem vragen." Hij kijkt nu nog verbaasder. Hij roept iemand, een klungelige jongen komt naar ons toe. "Dit is Tonimirodius, hij brengt je naar Neronimichius." Ik knik als bedankje en loop achter Tonimi... ik ben het vergeten. "Hoe heet je?" Hij grinnikt. "Tonimiridius, maar noem me alstublieft Toni." "Oke, Toni." We komen aan bij een oud huisje aan de rand van het dorp. Toni, veel makkelijker, klopt negen keer op de deur, daarna nog 2 kleine kortere klopjes. Dan gaat de deur open. Een oude man komt naar buiten en kijkt mij verschrikt aan. "Artemis, ben jij dat? Neen, wacht. Jij bent een mengeling van haar en haar man, Amira." Ik knik verbaasd. "Kom binnen mijn kind, neem een koekje, en thee." Er vliegt vanalles naar mij toe en ik val over de zetel. "Sorry." Fluister ik. "Geen gesorry, eindelijk ben je terug, jij bent gegroeit. Hoe oud ben je nu. Kom we moeten naar de oude koning." Toni kijkt verbaasd. "Hij is nooit zo hyper en vrolijk." Ik grinnik. Hij roept: "Neronimichius!" De oude man staat stil. "Sorry, het was zo lang geleden, koekje, drankje? Oh ja, noem mij maar Neroni." "Nee, bedankt, Neroni, ik kom net van tafel." Hij neemt zijn stok en trekt ons zijn huis uit. "Toni, ga naar koky, dat is de kok, en Amira kom mee naar de oude koning." Toni loopt vrolijk weg en ik wordt meegetrokken door Neronimichius, nee sorry, door Neroni. Wat een namen seg.

Tauril

Het eten is verrukkelijk, zou je niet zeggen als je hoort wat het is. Ik kijk naar de anderen, iedereen smult. Amira staat op en loopt achter een greenlander aan. Ik kijk haar verbaasd na, wat zou ze gaan doen? De kok komt langs met het nagerecht. Het is parmizione flamela. Het is gesmolten chocomousse met een vleugje citroen, en het is vreselijk lekker. Even later komt die jongen terug. Amira is er niet bij, vreemd. We eten ons toetje op en worden door de kinderen meegetrokken naar de speeltuin. Daar duw ik ze rustig op de schommel tot er een man in pak voorbij komt. "Meeting op het grote plein." De kinderen volgen de man en ik volg de kinderen. Ik zie de rest staan, ik loop naar ze toe. "Wat gebeurt er? Waar is Amira?"

"Geen idee en opnieuw geen idee."
Hhhem. Het kleine mannetje begint te praten. De oude koning is voor het eerst weer uit zijn huis gekomen. Hij wil julli graag toespreken. Iedereen klapt, zo doen wij dat ook. Hallo iedereen. Iedereen begint te joelen. Ik ben er weer omdat een oude bekende is teruggekeerd. Jullie kennen allemaal Artemis toch nog? Iedereen begint weer te juichen, zelfs de kleinsten. Ik vraag aan een meisje hoe oud ze was, ik gok 2, maar ze antwoorde 700, ik schrik mij kapot. Wel, vandaag is haar dochter wedergekeerd, hier is de, nu niet meer zo kleiner. Hier is Amira! Wat??? Amira wordt het podium op geduwd en ze zwaait. Maar ze lijkt nogal verbaasd. Ze snapt zelf niet wat er gebeurt. Iedereen klapt en juicht, niemand hoort de hoorn. Behalve ik, ik draai mij om. Amira zie ik ook rond kijken en iets in de konings oor fluisteren. De koning kijkt op, Amira kijkt rond en wijst. Ik draai mij om, en zie een enorme rode vlag. Schnitzel, de roodlingen komen. Iedereen, noodplan, gasten, Amira, ik vrees dat jullie door moeten. Hij neemt afscheid van Amira, ik zie dat hij haar nog iets geeft en dan loopt ze naar ons toe. Ze knikt naar ons, en we lopen weg, verbaasd maar snel.
**********************************

Heey people,
Hoe is et?
Me mij prima!!!!
Het kan zijn dat ik lang niet meer update want ik ben skiën maar geen zorgen, daarna trakteer ik jullie op vele nieuwe en lange hoofdstukken, en dan langzaam het einde van het eerste van de drie boeken xxx
Luf u all xxx

The Red ArmyLees dit verhaal GRATIS!