Bölüm 3

70 2 0

Ama gidip toparlanmalıydım vedalaşacak çok insan vardı. Tekrar yola koyulduk gidip kılık kıyafetimi toparladım. Ben gitmeden tahliye haberim içeriye gitmiş bile sağolsunlar hepsi ayakta karşıladı hepsi ayrı güzel insanlar tek tek helallik aldım ve sıra osman kardeşime gelmişti uzun uzun baktı süzdü beni gülümseyerek yaklaştı sarıldı kendine iyi bak abi çok memnun oldum umarım birgün bir yerde yolumuz yine kesişir dedi daha fazla bu ana dayanamayacaktım hepsini allaha emanet edip çıktım kapıda bütün mahalle evet bütün mahalle vardı hepsi genci yaşlısı gelmişti o anların tarifini bulamadım artık özgür bir insandım hepsinin iyi dileklerini geçmiş olsun dileklerini kabul ettim mahalle kahvesinin sahibi olan Mümtaz abinin arabasına bindim. Ee evlat geçmiş olsun umarım hersey gönlünce olur şimdi gidiyoruz mahallemize sakin bir hayat yasayacaksin benim kahvede çalışacaksın kasada otur gelen gidenle selamlaş. Çok yük oluyordum herkese daha bir kişinin bile hakkını ödeyemeyen varan üç olmuştu nasıl ne diyeceğimi bilmiyordum.

-Abi düzenini bozma ben başka bir iş bakarım sen otur işte kahvende.

Çok sert bir şekilde seni kimse işe almaz artık mimlisin sen.

Böyle dediğine göre o zaman kimse bana kızda vermezdi o an beynimden vuruldum hayat bu kadar anlamsız gelmemişti insan sevdiğine kavusamayacak ise niçin yaşıyor ki boşuna ?

sadece peki abi diyebildim. Gülümsedi ve devam etti sana mahalleden birini de buluruz e artık yaşında geldi be oğlum. O an bi duruldum o geldi gözlerime Leylam geldi.

-Eee evlat ne diyorsun ? Yok mu hoşuna giden bi kızımız.

-Yo..o.. yok.

Dedim yalan söylediğimin farkında olacak ki.

-Sana inanayım mı? Yoksa gözlerinde ki o yarım kalmış parıltılara kekemeleyerek konuşmana mi ?

-Yok Mümtaz abi işte.

-Öyle olsun bakalım olur elbet olur.

Mümtaz abinin hanımı vefat etmiş 2 oğlu vardı birisi yurt dışında okuyor diğeri ise avukattı sağ olsun avukatlığımı da o yaptı.

Mahalleye artık gelmiştik arabayi uygun bir yere park etti ziyafetler hazırlanmıştı bile masalar kurulmuştu güzel mutlu bir tablo vardı herkes oturup sohbet etmeye başlamıştı mahallede ufak kardeşlerimiz kimlerden duyuyorlar ise gelip bana değişik sorular soruyorlardı adam şişlediler mi abi?

-Yok Rıfat adam süslediler.

Herkes gülüyor eğleniyordu. Ben de öyle gözükmeye çalışıyordum aklım birşeye takılmıştı leyla neredeydi?

Hafize annemi kenarda yalnız yakalayinca soracaktım sonuçta benim kardeşimdi yanlış anlamazdi yani sanırım. O anı kolluyordum ama kadını bir rahat bırakan yok ki hep bi başında bişeyler neyse çok geçmeden yemeklerin kurulu olduğu masadaki tatlıları dağıtacak olduğunu anladım ve damladım yanına.

-Anacim leyla nerde göremedim çıkacağımı bilmiyor mu yoksa?

- biliyor oğlum bilmez olur mu bi arkadasi ile çok önemli ödevi varmış mecburen onun için gitti.

İçime büyük bir sıkıntı düşmüştü leyla ödevi bahane etmezdi aramız gayet iyiydi beraber büyümüş beraber oynamıştık aksine yanımda olmak için can atardı. Tatlıları yedikden sonra ben bi dolaşmak istiyorum bakalım değişen neler var diye kalktım bende geleyim dedi hem biraz laflarız bu ses Mümtaz abi. Bu adam benim peşimi bırakmayacak tamam iyiliğimi istiyor ama ben sıkıntılık bir insan değildim.

-Biraz yalnız kalayim abi olur mu?

-Olur hasan dikkat et geç saate kalma annen meraklanmasın. Herkes üzerime titriyor bu beni aslında geriyordu.

Mahalle AbisiBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!