mavi bulut

128 5 5

Yağmurlu bir gündü.Annem kurutulmuş giysileri topluyordu.Ablalarım Neli ve Cihan işleri yokmuş gibi benimle alay edip duruyorlardı.Belki yürüyemiyor olabilirdim ama benim de duygularım vardı.

   Çünkü ben bir engelliydim!

Aslında engelli olduğum için pekte üzülmezdim.Çünkü engelliler dünyanın her şeyidir.

  "Her insan birgün engelli olabilir." ve bu sözcüğe inanıyorum.Bu yüzden kimseyle dalga geçmeyin. "Gülme komşuna gelir başına"gibi.
  Annemle babamın şu aralarda araları açılmıştı. Bu yüzden hep kavga ediyorlardı.Birinin buna bir"dur"demesi lağzımdı.Tabi ben diyemiyorum.Her seferinde korkup kaçıyor ve olaya müdahale edemiyordum.

Her gün yaptığım gibi okula bir trenle gidiyordum.Tren istasyonunda giderken bir gençle çarpıştık.O kişi benden özür diledi.Tabi ben de ondan."aşık olmuştum!"Gerçekten aşık olmak bu olsa gerek.Sanki onun mavi gözleri okyanus ve bende derinliklerinde kaybolan kız olsam gerek.Tren sesleri kulağıma kadar geliyordu.Sonunda tiren geldi trene herkes büyük bir çabayla binmeyi başardı.Tabi ben hariç.Binemiyordum çünkü bu aralıktan ve bu çıkıntıdan geçmek benim için imkansızdı.Koltukaltı deyneklerimi taktım ve yürümeye çalıştım.Ama engelli koltuğunu çıkaramıyordum.Sonunda o geldi ve bana yardım etti.Sonunda okula gelmiştir.Merdivenleri birer ikişer zar zor çıkarak kolidora kadar gittim.

   Sonunda gelmiştim .Onuda orda görünce heyecandan elim ayağım birbirine dolandı.Sonra bunu gören bi grup kız benim rakamdan dedikodu yapmaya başladı ve beni dışladılar.Benim pek umrumda değildi ama herhalde koltuk deyneklerim diğer kızların komiğine gitmişti.Bende gülmeye başladım taki onların yaptığı şu harekete kadar: Koltukaltı deyneklerime tekme atmaya başlamışlardı.Bunu gören o erkek yanıma geldi ve benimle dalga geçmemelerini istedi. Onu yanıma gelirken gördüğümde yere düştüm. Herkes gülmeye başladı tabi oda. Kolumdan tuttu ve beni nazikçe yukarı kaldırdı.Beni bir yere götürdü. Bu diğer kızların hoşuna gitmemişti.Heyecandan ne yapıcağımı bilmiyordum. Yanaklarım kızarmıştı.Ellerimi saçlarına dolayıp duruyordum. Bana adımı sordu:

-Acaba adınızı öğrenebilir miyim?

Utangaç bir sesle sallana sallana cevap verdim.

-Safir.dedim.

-Güzel.Benim adım Allen.

-Seni tanıdığıma göre

-Hem tatlı,hem zeki ,hem de utangaç bir kızsın.dedi bana.

Bende göz yaşlarımı tutamayarak

-Hem de engelli.dedim

-Hem de güzel dedi.

Bu konuşmayı bitirmek istercesine

-Hem de oyununu bitirsek mi he?dedim

Onun gözlerinin içinde kaybolmuştum. Zamanın nasıl geçtiğini Anlamıyorsun.Mavi bir bulut belirdi ve bana beni sevdiğini söyladi.Zaman durmuştu.Birden ayağa kalkıp yürümeye başladım.

Selena Gomez
Percy Jackson

MAVİ BULUTBu hikayeyi ÜCRETSİZ oku!